درگاه

2011-08-09T01:54:00.002-07:00

Discovery is a very important thing, maybe the most important things of all.
It is neither very complicated nor very easy thing to do, but it needs thinking, pure thinking ,Without constraint thinking, and that's why in my opinion it's the most important difference of human being with his ancestors.

It doesn't have to begin with very groundbreaking things, for instance it can begin with the discovery of yourself, or fragrances or the strange world of insects or animals however it need to grow as you age,it shouldn't stop the same way, at least it should be almost the same number of your shoes,< 1 >.

It can grow to huge things, like relativity as it did for Einstein ,
most of the things we do, do not contain thinking in its reality which should be something pure, they are more or less same as remembering or applying something for example , when you try to decide for your lunch
material, that's not thinking, or even when you try to solve a mathematical problem from so far known techniques It’s applying what you have already known, that’s not thinking either.

But when you break the paradigms of religious behavior of yours, like praying or fasting, it has taken time of pure thinking of some sort for those who have quit religion addiction at least for most of them.

It is a huge breakthrough when you discover something in your profession not a comparable thing to any of your previous experiences, it helps you for the first time to apply your beautiful mind in your profession which used to be full
of habits and laws determined by the wake of gigantic minds before you, and you discover something for the first time yourself; it doesn't matter even if later on you find that someone else has done that, because you have found it for
yourself.

H.Gh.J
--------------------------------------------------------------------------------------------------

:< 1 >:
(In Persian language it goes very well you know, "Kashf" for discovery and "kafsh" for shoes!!!)

من مرده ام ولی ، شادم که صد چو او شادند و کامکار

2011-07-03T19:43:00.001-07:00

بر شاخی از بلوط در آن مکان ِ تنگ
آویخته ز سقف ، وارون ، یکی تفنگ
قنداقه پر غبار ، وزگشت ِ سال و ماه
بی نور و تیره رنگ
این همدم ِ منست ، کز روزگار ِ پیش
بیکار مانده است ، بر جایگاه ِ خویش
از جنگ و از شکار ، محروم و بی نصیب
افزوده تیرگیش
شیپور ِ انقلاب پرجوش و پرخروش
از نقطه های ِ دور ، می آیدم به گوش
می گیردم قرار ، می بخشدم امید
.......
می گیرمش به دوش
پاکیزه می کنم ، قنداقه اش ز خاک
گردش به آستین ، سازم ز لوله پاک
پس بر کمر ز شوق ، بندم قطار ِ خویش
کین جوی و خشمناک
انبوه توده ها ، فریاد ِ مرده باد
نزدیک می شوند ، آماده ی جهاد
غرنده همچو سیل ، کوبنده همچو پتک
توفنده همچو باد !
من بی خبر ز خویش ، سرمست و بی قرار
در پیش ِ آن گروه ، جویای کارزار
خوش ، می دوم دلیر ، کز روزگار ِ خصم
خوش برکشم دمار
فریاد می کشد ، پس با سر سپید
پیری از آن گذوه ، با قلب ِ پر امید
ای یاوران به هوش ! ای همرهان به پیش !
.....
رگبارهای تیر ، ناگه ز هر دو سو
بارد به رهگذر ، ریزد ز بام و کو
غلطم ، من از میان ، در حمله ی نخست
در خون خود فرو
انبوه ِ منقلب ، کینخواه تر شود
جوشد به کارزار ، همراه تر شود
آرد چنان هجوم ، ریزد چنان به خاک
تا چیره ور شود
فردای انقلاب ، بر صحن ِ کارزار
نیمای ِ من مرا می جوید اشکبار
من مرده ام ولی ، شادم که صد چو او
شادند و کامکار

<فریدون توللی>

میترسم این گونه که مردان میشکیبند، وینسان که دیوان میشتابند تا باز گردی، دیر باشد میترسم ، ای خون سرخ معجزه، در بازوان ایل.

2011-06-30T11:46:00.004-07:00

من میشناسم

فرزند خوب و مهربان دشت را،

من میشناسم

من خوب میدانم

که پاس خواهی داشت،

خاکت را و

ایلت را

من خوب میدانم

در مطلع یک روز

از شرق مادر،

شرق زاینده

برگردهی اسب سیاهت، باز خواهی گشت.

خورشید بر پیشانی اسبت،

چون گوهری،

خواهد درخشید

و رستگاری را،

اسب سیاهت

چون غباری،

از دل صحرا،

برخواهد انگیخت.

من خوب میدانم که روزی،

باز خواهی گشت

اما زبانم لال!

روزی اگر برگردی و نعش عزیزانت

بر دست صحرا ، مانده باشد؟

حتا، ...

اگر، ...

آه!

میترسم این گونه که مردان میشکیبند،

وینسان که دیوان میشتابند

تا باز گردی،

دیر باشد.

و خیمه ها یک سر بسوزند

و دشت چندان پیر گردد

که هیچ امیدی

حتا امید بازگشت تو،

او را دوباره

تا جوانی،

بر نگرداند.

تا بازگردی، بیم دارم،

تا مردمانی را ببینی

که جای گل

در مقدمت

گل میخ،

میریزند.

و سرزمینی را ببینی،

که واژه ها در آن

چنان از اعتبار،

افتاده باشند

که زیر پای اسب خسرو،

با تیشه فرهاد،

شیرین،

شقه گردد

و گیسوی آزاد لیلا،

بر پای صحرا گرد مجنون،

زنجیر باشد

میترسم ، ای چشم و چراغ طایفه!

ای خون سرخ معجزه،

در بازوان ایل!

تا بازگردی،

دیر باشد.
<حسين منزوی>

درون دلش عقده‌ای زهردار

2011-05-08T10:44:00.002-07:00

دوم -دیروز در مصر در جریان نزاع مسیحیان و مسلمانان هشت نفر کشته و صد و بیست نفر مجروح شدند که فلان کلیسا ، مسیحی مایل به اسلامی را از مسلمانان که میخواستند او را ببرند ، نگاه داشته بود .
یکم -شنیدم که برای تجدید نظر در مورد حکم اعدام فرزاد کمانگر جمعی به وساطت نزد قدرت اول مملکت رفته بودند ، در پاسخ گفته بود به روایتی مولا علی در یکروز هفتصد و به دیگر روایت هفت هزار نفر از آل یهود را سر زده بود ، حالا شما میخواهید این سنی را ...
یادم به بخشی از مثنوی معروف آن فاضل غریب دیارم بهار افتاد :

بجستیش برق نحوست ز چشم

از او منتشر کینه و کید و خشم

چو دیوانگان سر فرو برد پیش

همی چرخ زد گرد بر گرد خویش

هوا گشت تاریک از اندیشه‌اش

از اندیشه‌اش شومتر، پیشه‌اش

درون دلش عقده‌ای زهردار

بپیچد و خمید مانند مار

ز کامش برون جست مانند دود

تنوره‌زنان، شعله‌های کبود

بپیچد تا بامدادان به درد

به ناخن بر و سینه را چاک کرد

چو آبستنان نعره‌ها کرد سخت

جدا گشت از او خون و خوی لخت لخت

به دلش اندرون بد غمی آتشین

بر او سخت افشرده چنگال کین

یکی خنجر از برق بر سینه راند

به برق آن نحوست ز دل برفشاند

رها گشت کیوان هم اندر زمان

از آن شوم سوزندهٔ بی‌امان

سیه گوهر شوم بگداخته

که برقش ز کیوان جدا ساخته

ز بالا خروشان سوی خاک تاخت

به خاک آمد و جان عشقی گداخت

جوانی دلیر و گشاده‌زبان

سخنگوی و دانشور و مهربان

به بالا به سان یکی زاد سرو

خرامنده مانند زیبا تذرو

گشاده‌دل و برگشاده جبین

وطنخواه و آزاد و نغز و گزین

نجسته هنوز از جهان کام خویش

ندیده به واقع سرانجام خویش

نکرده دهانی خوش از زندگی

نگردیده جمع از پراکندگی

نگشته دلش بر غم عشق چیر

نخندیده بر چهر معشوق سیر

چو بلبل نوایش همه دردناک

گریبان بختش چو گل چاک‌چاک

هنوزش نپیوسته پر تا میان

نبسته به شاخی هنوز آشیان

به شب خفته بر شاخهٔ آرزو

سحرگاه با عشق در گفتگو

که از شست کیوان یکی تیر جست

جگرگاه مرغ سخنگوی خست

ز معدن جدا گشت سربی سیاه

گدازان چو آه دل بی‌گناه

ز صنع بشر نرم چون موم شد

سپس سخت چون بیخ زقوم شد

به مدبر فرو رفت و گردن کشید

یکی دوزخی زیر دامن کشید

چو افعی به غاری درون جا گرفت

به دل کینهٔ مرد دانا گرفت

نگه کرد هر سو به خرد و کلان

به تیره‌دلان و به روشندلان

به سردار و سالار و میر و وزیر

به اعیان و اشراف و خرد و کبیر

دریغ آمدش حمله آوردنا

به قلب سیه‌شان گذر کردنا

نچربید زورش به زورآوران

بجنبید مهرش به استمگران

ز ظالم بگردید و پیمان گرفت

سوی کاخ مظلوم جولان گرفت

سیه بود و کام از سیاهی نیافت

به سوی سپیدان رخ از رشک تافت

به قصد سپیدان بیفراشت قد

سیه‌رو برد بر سپیدان حسد

ز دیوار عشقی در این بوم و بر

ندید ایچ دیوار کوتاهتر

بر او تاختن برد یک بامداد

گل عمر او چید و بر باد داد

گل عاشقی بود و عشقیش نام

به عشق وطن خاک شد والسلام

نمو کرد و بشکفت و خندید و رفت

چو گل، صبحی از زندگی دید و رفت

باشد که جان لختی آرام گیرد

2011-03-23T21:10:00.002-07:00

برای من هفت پیکر نظامی چیزی از شاهنامه کم ندارد
اندر فضایل از دست رفته ما مردمان میتوان بخش لشکر کشی بهرام به ایران را با بربط زنی به پنجه استاد چون باربد در حالی که "تخت طاقدیسی" برای شعف و "کین سیاوش" برای همیت و" کین ایرج" برای کین خواهی مینوازد(1) چنان خواند که آدمیان یک شبه به خویش آیند و میهن خویش را پس بگیرند میتوان با این ابیات ساعت ها گریست ، هفته ها اندیشید و عمری به هوش بود

نامداران و موبدان سپاه

همه گرد آمدند بر در شاه

انجمن ساختند و رای زدند

سرکشی را به پشت پای زدند

رای ایشان بدان کشید انجام

که نویسند نامه بر بهرام

هرچه فرمود عقل بنوشتند

پوست ناکنده دانه را کشتند

کاتب نامه سخن پرداز

در سخن داد شرح حال دراز

نامه چون شد نبشته پیچیدند

رفتن راه را بسیچیدند

چون رسیدند و آمدند فرود

شاه نو را زمانه داد درود

حاجیان دل به کارشان دادند

بار جستند و بارشان دادند

داد بهرام شاه دستوری

تا فراتر شوند ازان دوری

پیش رفتند با هزار هراس

سجده بردند و داشتند سپاس

آن کزان جمله گوی دانش برد

بر سر نامه بوسه داد و سپرد

نامه را مهر برگشاد دبیر

خواند بر شهریار کشور گیر

از این بخش به بعد را میتوانید در هفت پیکر دنبال کنید ...آنجا که شاه ایران به بهرام گور پس از نعت خدای مینگارد:
....

گرچه صاحب ولایت زمیم

پیشوای پری و آدمیم

هم بدین خسروی نیم خشنود

کانگبینی است سخت زهرآلود

آنقدر داشتم ز توش و توان

کاخترم بود ازو همیشه جوان

به اگر بودمی بدان خرسند

کز خطر دور نیست جای بلند

لیکن ایرانیان به زور و به شرم

نرم کردندم از نوازش گرم

داشتندم بر آنکه شاه شوم

گردن افراز تاج و گاه شوم

ملک را پاسدارم از تبهی

پاسبانیست این نه پادشهی

این مثل در فسانه سخت نکوست

کارزو دشمنست عالم دوست

از چنین عالمی تو بی‌خبری

مالک‌الملک عالم دگری

خوشتر آید ترا کیابی گور

از هزاران چنین کیائی شور

جرعه‌ای باده بر نوازش رود

بهتر از هرچه زیر چرخ کبود

کار جز باده و شکارت نیست

با صداع زمانه کارت نیست

راست خواهی جهان تو داری و بس

که نداری غم ولایت کس

شب و شبگیر در شکار و شراب

گاه با خورد خوش گهی با خواب

نه چو من روز و شب ز شادی دور

از پی کار خلق در رنجور

.....

(1)
"تخت طاقدیسی" , "کین سیاوش"و" کین ایرج" نام سه لحن از سی لحن باربد است.
باربد از اهالی جهرم و نامورترین موسیقی‌دان و شاعرو بربط نواز در زمان پادشاهی خسرو پرویزبود .

Mysterious Universe

2011-03-18T01:41:00.000-07:00

چهار شنبه سوری

2011-03-15T18:36:00.004-07:00

ترجیح میدهم چهار شنبه سوری را در مهدش به تمنا بنشینم تا اینکه در این تبعید خود خواسته در هوایی که بوی نوروزش را نمیتوان در هوا استشمام کرد از روی آتش بپرم
زمانی که هر پیشامدی در روز ریشخندت میکند که تو در دیارت نیستی ، زمانی که هیچ نشانی از بوی عیدی نیست جز در نوستالژی آهنگ بوی عیدی فرهاد،
ترجیح میدهم به اساس مساله ای فکر کنم که باعث میشود تا این همه عاشق ایران درتبعید خود خواسته شان با خود کلنجار روند که آیا بازگشتی هست یا نه ،
اینجا بمانی چند نسل بعدت با کولونی جمعیتی اینجا بر میخورد و بی هیچ تبعیتی از زحمتی که تو به زعم خودت با زنده نگاه داشتن آیین های باستانی مملکتت در غربت به خرج داده ای آرام آرام مضمحل میشود ،
این آئین ها باید در ذهن و روح ما جریان داشته باشند که دارند و به اساس فکر کنیم و عمل کنیم که آن جا باز خاک زیستن شود ،
اینجا نه تنها هوا بوی نوروز نمیدهد ، بلکه همین الان فیلمهای چهار شنبه سوری دلیرانه جشن گرفته شده ایران حتا در این فضای تهوع آور سیاسی بیرون آمده اند، بزرگداشت همین الانش انجام شده، خیلی پیشتر از آنکه ما الانی که دارم اینها را مینویسم بخواهیم راه بیفتیم و شروع به بزرگداشت کنیم، و خود را دلخوش و فردایش برگردیم سر کار، ..
سبزه نوروز و لحظه تحویل سال و هفت سین اما قصه دیگریست ، قصه سالی نوست ، سالی که در آن می اندیشیم که این سفر های روز افزون را پایانی خواهد بود یا میتوان جهت آنها را از خارج به ایران معکوس کرد .
ترجیح میدهم به این فکر کنم که چرا چهار شنبه سوری را همین الانش پشت سر نگذاشته ایم به تقویم و ساعت مهد این مراسم، ایران عزیز ،تا اینکه با نیمروز اختلاف در جایی جشنش بگیرم و آب نباتی باشد در دهان کودک ذهنم تا در دهان و گوشش نجوا کند که هیچ چیز عوض نشده ،آری خیلی چیز ها عوض شده و آنطوری که دوستی حذرم داد که اگر ایرانیان داخل هم بخواهند اینطور فکر کنند، نیست ، ایرانیان داخل در آنجا استشمام هوا میکنند و الان هر ذره از همان هوای مسموم سیاسی بوی طراوت نوروز میدهد، بچه های شاد منتظر عیدی و خلاصی از شر مدرسه و هزاران هزار چیز دیگر که شما خوب یادتان هست هر عابری را به تقدیر این مراسم کهن فرا میخوانند و زنده نگاهش میدارند ، ما چه خواهیم کرد، وظیفه ما تکرار کاریست که چه ما بکنیم چه نکنیم در مهدش ابدیست برای من پریدن از روی آتش زیر باران و در سرما در حاشیه پارکی که از جماعتش خیلی ها به انگیزه های غریبی آمده اند ، آن طور که سه سال پیش خودم یکبار اینجا تجربه اش کردم و هیچ لحظه اش قابل قیاس با مرسم روبروی تخت جمشید که میرفتم نبود یا وظیفه ما چیز دیگریست... هر کسی انتخابی دارد

شعر خوانی خون بلبل ، شعر از هوشنگ ابتهاج

2011-02-25T19:13:00.001-08:00

تقدیم به اذهان رنجور از ظلم هموطنان دور از میهنم و جنبش جاودان سبز

2011-02-09T01:06:00.000-08:00

شرح حال تمام زنان نحیف گرفتاردر حوزه های این دین حنیف

2011-02-01T00:28:00.005-08:00

میدانم چرا در هیچ کشور مسلمانی آزادی نیست ، میدانم چرا این شعرغاده السمان شرح حال تمام زنان گرفتاردر حوزه های این دین حنیف است ، و تنها مسلمانان ایران ما ، آن هم به خاطر ایرانی بودنشان ، کمی تا قسمتی آبرو برای زنان خریده اند
عنصر ایرانیت ، ماهیت اسلام را چنان قلب کرد که قضیه حداقل استهلاک انرژی ارضا شود ، نوعی تساهل و تسامح ایرانی جماعت ، نجیبانه و پارسیگونه ، اما تعارضات ماهوی عنصر ایرانیت و اسلامیت خط تفرقی بسیار ضخیم در اذهان ایرانیان دارد ، از هم نوعی که مسلمان های دو آتشه مان هم از باختن به عرب و چه بسا قیاس شدن سطحی با آنان شرمشان می آید

---------------------------------------

اگر به خانه‌ام آمدی

برایم مداد بیاور مداد سیاه

می‌خواهم روی چهره‌ام خط بکشم

تا به جرم زیبایی در قفس نیفتم

یک ضربدر هم روی قلبم تا به هوس هم نیفتم!

یک مداد پاک کن بده برای محو لب‌ها

نمی‌خواهم کسی به هوای سرخیشان، سیاهم کند!

یک بیلچه، تا تمام غرایز زنانه را از ریشه درآورم

شخم بزنم وجودم را … بدون این‌ها راحت‌تر به بهشت می‌روم گویا!

یک تیغ بده، موهایم را از ته بتراشم، سرم هوایی بخورد

و بی‌واسطه روسری کمی بیاندیشم!

نخ و سوزن هم بده، برای زبانم

می‌خواهم … بدوزمش به سق

… اینگونه فریادم بی صداتر است!

قیچی یادت نرود،

می‌خواهم هر روز اندیشه‌ هایم را سانسور کنم!

پودر رختشویی هم لازم دارم

برای شستشوی مغزی!

مغزم را که شستم، پهن کنم روی بند

تا آرمان‌هایم را باد با خود ببرد به آنجایی که عرب نی انداخت.

می‌دانی که؟ باید واقع‌بین بود !

صداخفه ‌کن هم اگر گیر آوردی بگیر!

می‌خواهم وقتی به جرم عشق و انتخاب،

برچسب فاحشه می‌زنندم

بغضم را در گلو خفه کنم!

یک کپی از هویتم را هم می‌خواهم

برای وقتی که خواهران و برادران دینی به قصد ارشاد،

فحش و تحقیر تقدیمم می‌کنند،

به یاد بیاورم که کیستم!

ترا به خدا … اگر جایی دیدی حقی می‌فروختند

برایم بخر … تا در غذا بریزم

ترجیح می‌دهم خودم قبل از دیگران حقم را بخورم !

سر آخر اگر پولی برایت ماند

برایم یک پلاکارد بخر به شکل گردنبند،

بیاویزم به گردنم … و رویش با حروف درشت بنویسم:

من یک انسانم

من هنوز یک انسانم

من هر روز یک انسانم!

رتبه دموکراسی در جهان

--------------------------------------------------------------------------------------------------

82	Lebanon	Confessionalist Parliamentary republic
89	Turkey	Parliamentary republic
93	Palestinian Authority	Semi-presidential system, Parliamentary democracy
111	Iraq	Parliamentary republic
114	Kuwait	Constitutional monarchy
115	Mauritania	Islamic republic
116	Morocco	Constitutional monarchy
117	Jordan	Constitutional monarchy
122	Bahrain	Constitutional monarchy
125	Algeria	Semi-presidential system, republic
137	Qatar	Constitutional monarchy
138	Egypt	Semi-presidential system, republic
143	Oman	Islamic absolute monarchy
144	Tunisia	Republic
146	Yemen	Republic
148	United Arab Emirates	Federalism, Constitutional monarchy
150	Afghanistan	Islamic republic
151	Sudan	Federalism, presidential system, republic
152	Syria	Presidential system, single party, republic
158	Iran	Islamic republic
158	Libya	Jamahiriya ("State of the masses")
160	Saudi Arabia	Islamic absolute monarchy

چرخ بازیگر از این بازیچه ها بسیار دارد

2011-01-28T02:44:00.003-08:00

شاید اگر انقلاب روزگارمان را سیاه نکرده بود همان روال توسعه ادامه یافته بود و اینک همانگونه که تلویزیون فرانسه در یکی از گزارش هایش اشاره کرده بود ایران چند سالی بود در راسته پنج کشور مرفه جهان قرار گرفته بود و بیش از دو دهه بود که کشوری مثل انگلستان رو هم پشت سر گذاشته بود . هویدا در بخشی از این مصاحبه که به فرانسه انجام شده بود در پاسخ به سوال خبرنگار از جایگاه نفت در ایران چنان روزی میگوید، اقتصاد کشور مثل کیک میماند و نفت تنها کمک میکند که خامه نهایی رو برای پوشش کیک بدان اضافه کنیم لینک

توضیحات زیر را که بر گرفته از خاطرات خلخالیست بخوانید تا ببینید که منتخب امام امت چیزی شبیه به میمون سیرکیست که آماده نمایش میشود
میگوید امام به من فرمود: شما به حرف بازرگانی ها گوش نکن. سرشار از عقده حقارت این گدا ی پاپتی اضافه میکند نورافکن های قوی، دادگاه را روشن کرده بودند. خبرنگاران مرتبن به این طرف و آنطرف میرفتند و می خواستند بدانند که جریان از چه قرار است و حتا به خود من مراجعه میکردند

آقای جنتی و آقای آذری و آقای محمدی گیلانی و دیگران هم به عنوان حکم حضور داشتند. من از همه خواستم که جلسه بهم بخورد. هویدا را از جلسه بیرون برده و از پله ها پایین آوردیم و به طرف حیاط مجاور حرکت دادیم. او که متوجه قضیه شده بود، بمن گفت بگویید احمد آقا، فرزند امام بیایند و یا با من تلفنی تماس بگیرند.

گفتم: کار فوق العاده ای که برای احمد آقا کرده اید این بود که بر فرض دستور دادید برای ایشان و همسر امام و یا دختران ایشان گذرنامه صادر کنند، این مسئله ای نیست که بتواند به شما کمک کند تا تبرئه شوید. هزاران نفر آواره و دربدر، در خارج از کشور بسر میبرند ولی همسران و فرزندان و پدران و مادران آنها در داخل کشور بودند و نمی توانستند گذرنامه بگیرند و حتا زندانیانی بودند که اجازه ملاقات در زندان را با فامیل خود نداشتند و سرانجام، به سرنوشت بیژن جزنی و شیخ نصرت اله انصاری و شیخ عبدالحسین سبحانی دزفولی گرفتار شدند و حالا قبرشان هم معلوم نیست. خلاصه، میتوانید وصیت کنی

-----------------------------------------------------------------------------------------------

در قم خدمت امام رسیدم. چند روزی نگذشته بود که در رندان قصر، پاسداران اعتصاب کردند، آنها رژه میرفتند و فریاد میزدند: خلخالی کجایی؟ دادگاه خلخالی ایجاد باید گردد، هویدای لامذهب اعدام باید گردد. سرانجام به قم آمدندو مصرانه از امام خواستند که مرا به دادگاه برگردانند. امام به من فرمود: شما به حرف بازرگانی ها گوش نکن. ناهار را در قم خوردم و به طرف تهران و زندان قصر حرکت کردم. به مجرد ورود من به قصر، شور و هیجانی به وجود آمد و صدای پایکوبی ها در قصر پیچید، آن چنان که هویدا و همپالگی هایش شوکه شدند. آنها متوجه شدند که بقول خودشان، خلخالی جلاد ، به قصر برگشته اس. ت

اما من غیر از درد مستضعفان، درد دیگری نداشتم و صدای ضجه مبارزین در زیر شکنجه های جلادان رژیم که به دستور دولت امیر عباس هویدا ها انجام میگرفت، در گوشم طنین انداز بود و نمی توانستم هیچگاه آنرا فراموش کنم.

افراد مسلح قسم خورده بودند که نگذارند من از زندان بیرون بروم و در واقع، همین کار را هم کردند و چند مرتبه که میخواستم برای کارهای ضروری به خارج از زندان بروم، آنها مانع شدند. خلاصه ما مشغول کار شدیم و مقدمات محاکمه تعداد زیادی از سرسپردگان رژیم شاه را فراهم کردیم که یکی از آنها هویدا بود. وقتی که من تصمیم گرفتم هویدا را اعدام کنم، قبل از هر کار به آقای هادوی اخطار کردم که وضع خودش را مشخص کند و به قم و به خدمت امام برود، چون امام اقدامات او را مفید نمی دانست. به دنبال این اخطار او با ناراحتی از پله های دادگاه پایین رفت و از زندان خارج شد.

او دادستان کل بود ولی کاری انجام نمیداد و اکثرن در یکی از اتاق های دادگاه میخوابید، ولی پس از صدور حکم، آنرا برای اجرا امضا میکرد. او بمن اطمینان داشت و میگفت: چون خلخالی مجتهد و متدین است، حکم او هم نافذ است. اگر چه او انسانی خوش نفس و متدین بود، ولی اهل سیاست نبود و از عمق مسائل هم چندان سر در نمی آورد.

من سپس نامه ای نوشتم و به داخل بند فرستادم. در نامه قید کردم که هویدا را برای پاره ای از توضیحات و سئوال و جواب به دادگاه بفرستند. آنها نزدیک ظهر بود که هویدا را آوردند. من گفتم: اورا در داخل ماشین و در یکی از گوشه های زندان قصر نگاه دارند. ساعت یک بعد از ظهر، زندان خلوت شد و هویدا را برای صرف ناهار به یکی از اتاقهای دادگاه آوردند. هنگام صرف غذا من به شوخی باو گفتم: اینجا مشروب زیاد است، زیرا شیشه های پر از مشروب را از خانه های طاغوتیان به اینجا آورده اند، آیا میل داری؟

گفت: آقای خلخالی ! دست از شوخی بر نمی داری؟

خلاصه آنروز غذا باقالی پلو با شوید بود، تمام شده بود و من نان و پنیر خوردم و سپس مشغول آماده کردن دادگاه شدم.

خبرنگاران زیادی در داخل دادگاه پرسه میزدند و میدانستند خبر مهمی است، ولی نمی دانستند که کدام یک از مجرمین را میخواهیم محاکمه کنیم. محکمه را آماده کرده بودند و تلویزیون مشغول فیلمبرداری بود. نورافکن های قوی، دادگاه را روشن کرده بودند. خبرنگاران مرتبن به این طرف و آنطرف میرفتند و می خواستند بدانند که جریان از چه قرار است و حتا به خود من مراجعه میکردند و می گفتند: مثل اینکه شما آماده کار مهمی هستید و تلکس های جهان آماده خبر گیری می باشند.

من به پاسداران گفتم: هر کس که میخواهد از زندان قصر و یا در دادگاه داخل بیاید، مانعی ندارد، ولی از بیرون رفتن آنها جلو گیری نمایید.

این دستنورات از ساعت 2 بعد از ظهر به مرحله اجرا در آمد. 4 یا 5 دستگاه تلفن وجود داشت ه میشد توسط آنها با خارج تماس برقرار کرد، اما من همه تلفن ها را قطع و گوشی ها را در یخچال گذاشته و در آن را قفل کردم تا کسی نتواند با خارج تماس بگیرد. به ساعت شروع محاکمه که ساعت 3 بعد از ظهر بود نزدی ک میشدیم. عقربه های ساعت به کندی حرکت و تماشاچی ها با بی صبری دقیقه شماری میکردند. سرانجام موعد مقرر فرا رسید و هویدا را برای محاکمه آماده کردند.

ممکن است پرسیده شود اینهمه اقدامات و احتیاط برای چه؟

در جواب باید بگویم که 25 روز قبل از محاکمه، در دفتر امام در قم، با مهندس بازرگان(که آقای دکتر یزدی و آقای صباغیان هم همراه او بودند و برای عرض گزارش نزد امام آمده بودند)، دست به یقه شدم. او گفت که: من با تو دست نمیدهم. گویا قصد داشت که اگر من دستم را به طرف او دراز کنم، او با من دست ندهد.

من گفتم: مگر من به طرف تو دست دراز کردم که میخواهی دست ندهی؟

گفت: شما بی خود و بی جهت افراد و از جمله، هویدا را محاکمه میکنی.

گفتم: من اصلن ترا قبول ندارم. البته چند نفر از پرسنل هوانیروز هم در آنجا بودند. آنها بازرگان و همراهانش را با هلی کوپتر به قم آورده بودند.

بالاخره سرو صدا بالا گرفت. او گفت: امام مرا امین میداند و مملکت را دست من سپرده است.

گفتم: اگر امام تو را امین مال این مملکت میداند، مرا هم امین جان این مردم میداند و جان مردم مهمتر از مال مرم است.

خلاصه آفاصانعی از اعضای باسابقه دفتر امام، همه ما را دعوت به سکوت کرد و مهندس بازرگان برای ملاقات با امام به اندرون رفت. امام هم جریان را فهمیده بود.

همانطور که قبلن عرض کردم تقصیر از خود بازرگان بود. آنها همگی مخالف اعدام هویدا و مقدم بودند. آنها دستور داده بودند برای محاکمه هویدا مسجد زندان قصر را آماده کنند و متین دفتری، نوه دختری مصدق که به زبان فرانسه تسلط داشت، بعنوان وکیل مدافع هویدا در کنار او قرار گیرد تا شاید از این رهگذر بتواند هویدا را تبرئه کنند و یا لااقل به عناوین مختلف و با سیاست بازی بتوانند دادگاه را ده سال به تاخیر بیاندازند و هویدا را مانند ذوالفقارعلی بوتو، نخست وزیر معدوم پاکستان، به مدت دو سال، همچون استخوانی در حلقوم ملت ایران نگاه دارند تا شاید از این ستون به آن ستون، فرجی باشد. آنها شاید با این وقت تلف کردن میخواستند هویدا را فراری بدهند، همانطوری که بختیار را فراری داده بودند. ما هم ششدانگ حواسمان جمع بود و نمی خواستیم که کلاه سرمان بگذارند. لذا با کمال جدیت، قصدم این بود که تا پایان محاکمه و حتا اعدام هویدا، کسی در خارج از زندان از سرنوشت او مطلع نشود.

هویدا راس ساعت 3 بعد از ظهر جلوی میز محاکمه قرار گرفت. خبرنگاران که متوجه جریان شده بودند، به طرف تلفن ها و در ورودی زندان هجوم بردند، تا خبر را به خارج اطلاع دهند، ولی با پیش بینی و اقداماتی که قبلن شده بود، موفق نشدند. اگر خبر به بیرون به ویژه به کابینه بازرگان درز میکرد، آنها بدون فوت وقت دست بکار میشدند و به هر وسیله ای که بود جلوی محاکمه را میگرفتند. روی همین اصل، این همه سختی کشیدم تا جریان دادگاه به خارج رسوخ پیدا نکند. مع الوصف، دیدم که یک فروند هلی کوپتر در بالای ساختمان زندان پرواز میکند و خیلی پایین و حتا تا نزدیک پنجره های دادگاه آمده بود. همه در آن روز شاهد پرواز این هلی کوپتر در بالای ساختمان زندان بودند و ما نفهمیدیم که این پرواز برای چه منظوری بوده است. این دومین جلسه محاکمه هویدا بود. او تا میتوانست از خود دفاع کرد و خلاصه، همه حرفهای او در حول این محور دور میزد که «سیستم تصمیم میگرفت و عمل میکرد و افراد کاره ای نبودند. آن وقت آن رژیم بود و حالا رژیم دیگری برقرار شده است و افراد بی تقصیرند».

من گفتم: شما با این کیفیت و مدافعات، حتا شاه را هم تبرئه میکنید.

ایشان گفت: شاه از همه جریان ها باخبر بود. و من روز تاسوعا عاشورای 57 با هلی کوپتر تا میدان آزادی و بالای جمعیت پرواز کردم و برگشتم و به شاه گفتم که این حرکت، تظاهرات یک دسته نیست، بلکه یک رفراندم است و همه مردم تهران و ایران میخواهند که دیگر شما نباشید.

شاه گفت: چاره چیست؟

گفتم: به غیر از رفتن، شما چاره دیگری ندارید.

شاه رفت ولی من بدبخت و اسیر دست شما هستم و نمی دانم که این تماشاچی ها آیا پاسدارند و یا افراد معمولی؟

گفتم: فرق نمی کند، پاسداران مانند ساواکی های شما نبوده و نیستند و جز مردم هستند و مردم معمولی هم در دادگاه هستند.

اینجانب قریب نیم ساعت تا سه ربع صحبت کردم و حرف هایم روی نوار ضبط است. در صحبت هایم تمام کارهای خلاف هویدا را یکی پس از دیگری شمردم و او نتوانست به هیچ یک از آنها پاسخ دهد. سپس گفتم: آقای هویدا شما میگویید سیستم، یعنی، سیستم زندان درست کرد و شکنجه گاه آفرید و مردم را به منگنه گذاشت و در خیابان ها شکار کرد و کشت و نفت را مجانی به اسرائیل داد و دست مستشاران آمریکا و اسرائیل را در ایران باز گذاشت و مبارزین را پس از اتمام دوره زندان، چندین سال دیگر در زندان نگاه داشت و این همه بی بند و باری و فجایع، همه و همه زیر سیستم بود و شما سیزده سال تمام حکومت کردید، ولی بی خبر از همه چیز و همه جا! آیا ممکن است کسی نخست وزیر مملکت بشود و بتواند خودش را به این آسانی تبرئه کند؟ یک پاسبان یا یک سپور و یا یک ساواکی معمولی نمی تواند از زیر بار مسئولیت شانه خالی کند تا چه رسد به شما که یکه تاز میدان در ایران بودید. چگونه میتوانیم این همه خلاف کاری ها و لاس زدن ها با سیا و سردمداران فساد در اروپا و آمریکا و به هدر دادن و در اختیار آمریکا گذاشتن این همه بودجه و منابع کشور را نادیده بگیریم؟

خلاصه جرمهای دیگر اورا یکی پس از دیگری از جمله ارتباط اورا با اسرائیل و تعمیر مقبره های عکا و حیفا شمردم. او تقریبن گیج شده بود، مانند کسی که سرسام گرفته باشد. گفت تکلیفم چیست؟

گفتم: تکلیف این است که آخرین دفاعیات خود را بکنی.

مثل اینکه متوجه منظورم شد، لذا گفت: من نمی گویم بی تقصیر بودم، کارهای مفیدی هم کردم. سبک سنگین بکنید. میخواهم تاریخ 25 ساله ایران را بنویسم. به من مهلت بدهید تا در فراغت بتوانم تاریخ را بنویسم.

گفتم: بعد از این، تاریخ نویس زیاد خواهد بود و سبک سنگین کردیم، جزای شما همان جزای مفسدین فی الارض است. ایشان روی این کلمه، چون عربی بود، توقف کرده و مناقشه میکرد.

من گفتم: کسانی که در روی زمین فساد و تباهی را گسترش میدهند، جزای آنها مرگ است. پس از شنیدن این سخن او به عجز و لابه افتاد، ولی دیگر دیر شده بود.

هویدا در حالی که عرق میریخت گفت: حضرت خلخالی! من نمی گویم مرا اعدام نکنید، ولی خواهش میکنم به مدت دوماه اعدام مرا به تاخیر بیاندازید. دولت موقت بمن وعده داده است.

من گفتم: اصل تفکیک قوای ثلاثه: مقننه و قضاییه و مجریه را دولت موقت هم قبول دارد.

خلاصه هر چه او اصرار کرد، من قبول نکردم و گفتم: وصیت خود را بنویس!

او گفت: حضرت خلخالی! یک میلیارد دلار به شما میدهم تا شما این کار را به عقب بیاندازید.

گفتم: اینها شعر است و من نمی توانم در پیشگاه ملت ایران، جوابگوی تاخیر محاکمه و اعدام شما باشم.

هویدا گفت: سلام مرا به مادرم برسانید، و بگویید به دیدن من بیاید، چون او علاقه زیادی به من دارد و غیر از من کسی را ندارد.

گفتم: مادران زیادی بودند که گریه میکردند، ولی نتوانستند عزیزان خود را قبل از اعدام ببینند، ولی هر چه گشتیم تا مادر هویدا را بدیدن پسرش ببریم او در دسترس نبود.

روزگار است، این که گه عزت دهد گه خوار دارد

چرخ بازیگر از این بازیچه ها بسیار دارد

هویدا حاضر بنوشتن وصیت نشد تا شاید دستور اعدام او به تاخیر افتد و همین را فرجه حساب میکرد و شاید نصور میکرد، دستی از غیب برای نجات او بیرون بیاید، ولی چاره ای نداشتیم و سرانجام حکم را اجرا کردیم.

پس از آن، من داخل زندان آمدم. افراد مسئول از جمله «نراقی»، به من گفتند: چه باید بکنیم؟

گفتم: در باره چه چیزی صحبت می کنید؟

گفتند: در باره هویدا.

گفتم: کار او تمام است و هویدایی دیگر در عالم وجود ندارد.

-------------------------------------------------------------------------

خاطرات صادق خلخالی، اولین حاکم شرع دادگاه های انقلاب، نشر سایه، تهران سال 1379،

ص 387 - 379

(این چاپ بوسیله جمهوری اسلامی سانسور شده است)

دست كه هست

2011-01-24T00:45:00.002-08:00

فریدون مشیری

شنیدن این شعر با صدا ی خود فریدون مشیری صفایی دیگر داشت ، بر نام نامیرایش در سطر بالا کلیک کنید و ببینید و بشنوید

از دل و ديده ، گرامی تر هم

آيا هست ؟

- دست ،

آری ، ز دل و ديده گرامی تر :

دست !

زين همه گوهر پيدا و نهان در تن و جان ،

بی گمان دست گرانقدرتر است .

هر چه حاصل كنی از دنيا ،

دستاورد است !

هر چه اسباب جهان باشد ، در روی زمين ،

دست دارد همه را زير نگين !

سلطنت را كه شنيده ست چنين ؟!

شرف دست همين بس كه نوشتن با اوست !

خوشترين مايه دلبستگي من با اوست .

در فروبسته ترين دشواری ،

در گرانبارترين نوميدی ،

بارها بر سرخود ، بانگ زدم :

- هيچت ار نيست مخور خون جگر ،

دست كه هست !

بيستون را ياد آر ،

دست هايت را بسپار به كار ،

كوه را چون پَر كاه از سر راهت بردار !

وه چه نيروی شگفت انگيزي است ،

دست هايی كه به هم پيوسته است !

به يقين ، هر كه به هر جای ، در آيد از پاي

دست هايش بسته است !

دست در دست كسی ،

يعنی : پيوند دو جان !

دست در دست كسی

يعنی : پيمان دو عشق !

دست در دست كسی داری اگر ،

دانی ، دست ،

چه سخن ها كه بيان می كند از دوست به دوست ؛

لحظه ای چند كه از دست طبيب ،

گرمی مهر به پيشانی بيمار رسد ؛

نوشداروی شفا بخش تر از داروی اوست !

چون به رقص آيی و سرمست برافشاني دست ،

پرچم شادی و شوق است كه افراشته ای !

لشكر غم خورد از پرچم دست تو شكست !

دست ، گنجينه مهر و هنر است :

خواه بر پرده ساز ،

خواه در گردن دوست ،

خواه بر چهره نقش ،

خواه بر دنده چرخ ،

خواه بر دسته داس ،

خواه در ياري نابينايی ،

خواه در ساختن فردايی !

آنچه آتش به دلم مي زند ، اينك ، هر دم

سرنوشت بشرست ،

داده با تلخی غم های دگر دست به هم !

بار اين درد و دريغ است كه ما

تيرهامان به هدف نيك رسيده است ، ولی

دست هامان ، نرسيده است به هم

از دل و ديده ، گرامی تر هم

آيا هست ؟

- دست ،

آری ، ز دل و ديده گرامی تر :

دست !

زين همه گوهر پيدا و نهان در تن و جان ،

بی گمان دست گرانقدرتر است .

هر چه حاصل كنی از دنيا ،

دستاورد است !

هر چه اسباب جهان باشد ، در روی زمين ،

دست دارد همه را زير نگين !

سلطنت را كه شنيده ست چنين ؟!

شرف دست همين بس كه نوشتن با اوست !

خوشترين مايه دلبستگي من با اوست .

در فروبسته ترين دشواری ،

در گرانبارترين نوميدی ،

بارها بر سرخود ، بانگ زدم :

- هيچت ار نيست مخور خون جگر ،

دست كه هست !

بيستون را ياد آر ،

دست هايت را بسپار به كار ،

كوه را چون پَر كاه از سر راهت بردار !

وه چه نيروی شگفت انگيزي است ،

دست هايی كه به هم پيوسته است !

به يقين ، هر كه به هر جای ، در آيد از پاي

دست هايش بسته است !

دست در دست كسی ،

يعنی : پيوند دو جان !

دست در دست كسی

يعنی : پيمان دو عشق !

دست در دست كسی داری اگر ،

دانی ، دست ،

چه سخن ها كه بيان می كند از دوست به دوست ؛

لحظه ای چند كه از دست طبيب ،

گرمی مهر به پيشانی بيمار رسد ؛

نوشداروی شفا بخش تر از داروی اوست !

چون به رقص آيی و سرمست برافشاني دست ،

پرچم شادی و شوق است كه افراشته ای !

لشكر غم خورد از پرچم دست تو شكست !

دست ، گنجينه مهر و هنر است :

خواه بر پرده ساز ،

خواه در گردن دوست ،

خواه بر چهره نقش ،

خواه بر دنده چرخ ،

خواه بر دسته داس ،

خواه در ياري نابينايی ،

خواه در ساختن فردايی !

آنچه آتش به دلم مي زند ، اينك ، هر دم

سرنوشت بشرست ،

داده با تلخی غم های دگر دست به هم !

بار اين درد و دريغ است كه ما

تيرهامان به هدف نيك رسيده است ، ولی

دست هامان ، نرسيده است به هم

اندازه نگهدار که اندازه نکوست * هم در خور دشمن است و هم لایق دوست

2011-01-23T15:27:00.008-08:00

برای دیده انصافگردوست .

نوشته بودی :

برای خدا باش. خالص باش. بی شمار نباش. برنامه ات سی صد نفر هم بیننده داشت خم به ابرو نیاور آن وقت. که در اقلیت بودن تنها بودن نیست. چه بسا گروهی اندک که بر بسیاران غلبه کردند(A)

پس چرا رهبرمان هم اینقدر به" اکثرهم" اون هم از نوع لایعقلونش یا لایعلمونش مصباح وار(پاورقی 0 را ببین ) ننازید? چرا نکرد که خم به ابرو نیاورد آن مرد خدا ? بجایش چهل میلیون مهم شد(1) ولو اینکه چهل میلیون دستهاشان به هوا باشد، ریاست به دست ایشان صحیح است نه خطا ، شاعر هم غلط کرده که فرموده ریاست به دست کسانی خطاست که از دستشان دست ها بر هواست
شما یادت نیست (2) چون این انقلاب برای آزادی بود نه استقرار حکومت الله که حکومت الله مستقر بوده بود به قولی. اما گمانم چون تکیه گاه قدرت جایگهی سخت نکوست وهنگامه غلبه گروهی اندک بر بسیاران دیریست گذشته .

(A):

http://bigomaan.blogspot.com/2010/12/blog-post_19.html

(0): مصباح وار هم از این رو که خیلی از مومنین این آیات را نفی اکثریت ندانسته و با اشاره به شان و نزول آیات در باب ساعت قیامت : قل انما علمها عند الله و لکن اکثرالناس لایعلمون (۱۸۷ اعراف ) یا استقرار یوسف : و کذالک مکنا لیوسف فی الارض ... والله غالب علی امره و لکن اکثرالناس لایعلمون (۲۱ یوسف )
(1): http://www.youtube.com/watch?v=MqcOMMpz5lg
(2): در پاسخ به نقد گونه دیگر شما ذیل عنوان "شما یادتان نمیاد ولی" : http://bigomaan.blogspot.com/2010/12/blog-post_27.html

که ذیلا پاسخ میدهم .

بسیار در عجبم که انسان مستعدی چون تو چرا اصرار دارد که پاره ای بزرگ از حقایق دال بر انحراف انقلاب را به دیده کتمان بنگرد .

در خصوص همين بچه ريش دارهای بزن بهادر و آدم هاي متوسط و فقير و پوپوليست و اينها که قادر ان به انجام امور تلقیشان کرده بودی از سه نکته غافل مباش:

نخست اینکه اگر مباحثی ناظر به ارتباط با شیطان بزرگ زمان خاتمی مطرح شده بود ، چه وا اسلاما ها که سر نمیرفت که حالا محمود خان صراحتا نامه فدات شم میده و پیشنهاد میزگرد حل مسائل جهانی با اوباما چپ و راست مطرح میکنه
ثانیا فراموشت نشده نه روز یک بحران را که یا نفت هشت دلاری را که یا صندوق ذخیره ارزی پر را که ، یا شیب تقریبا دائمی نزولی تورم را که ، یا نمیخواهی بگویی که خودمان هفت تیر برداشتیم زدیم کله حجاریان را ترکاندیم که یا تاریک فکرانمان را خودمان مثله کردیم که

سوما آن دولت روشنفكران و مدعيان و نخبگان و اينها دولت بازرگان بود . به قول خامنه ای خودمان آن موقع نمی توانستیم یعنی بلد نبودند ، ایت الله طالقانی چه زیبا گفته بود که اینها صفا و وفا ندارند (این را حتما گوش کن )

بازرگان که پریروز سالگرد رحلتش بود, فرمود که ابلیس کی گذاشت که ما بندگی کنیم * یک دم نشد که بی سر خر زندگی کنیم

میدانی دوست من مشکل از زمانی شرو ع شد که تخصص بی تعهد نخواستیم و ریش معیار عروج شد برای بسی . خلط مبحث کافیست ازیرا تا جایی که به اصول گرایان مربوط است قرار نبود قبوض آب و برقی در بین باشد تا چه رسد به سرعت و مهارت غيرقابل باور در طرح هدفمند كردن يارانه یا كارت سوخت دو چیز در گوشم زنگ میزند این سخنرانی و این ایه : والذین هم لاماناتهم و عهدهم راعون (سوره مؤمنون، آیه 8). بین اینها وسرعت و مهارت غيرقابل باور البته شاید ربطی نباشد. نه حسنکی آماده نه حسنکی رفته ، ما هم که خوابیم.

یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست * از نقطه ای بترس که شیطانی ات کنند

(3) : http://www.youtube.com/watch?v=4NWfg0SJRck

(4): http://www.youtube.com/watch?v=vEh_T1Ooq2o

از نامه یک دوست عزیز --------------------------

2011-01-23T12:03:00.002-08:00

ما دیگه هیچکدوممون آدمهای قبل از انتخابات نیستیم. انگار یه فصل جدید رقم خورد
. فصلی که توش هر روز بیشتر از دیروز بهمون سم استیصال رو خوروندند. تا باور کنیم که دیگه کاری ازمون بر نمیاد، و فقط در آتش سوختن مملکتمون رو نظاره کنیم و بر خاکسترش اشک بریزیم. و چه قشنگ گفتی، افسردگی، افسردگی از همه رویاهایی که برای میهنمون داشتیم و نقش برآبش کردند. اما نه، کور خوندند. میخوان بهمون بفهمونند که دیگه کاری از دستمون بر نمیاد؟ نه کور خوندند. منم ته دلم خالیه اما میدونم که این نگرانی رو میشه سرمنشا کارهای بزرگی کرد. شاید ما نتونستیم حقمون رو پس بگیریم، اما میتونیم توی یه میدون دیگه وارد بازی بشیم. اونها ایران خراب با مردمی افسرده میخوان، مردمی میخوان که گوشت همدیگه رو بخورن، و از پشت به هم خنجر بزنند. میخوان ما رو نسبت به هم بی تفاوت کنند، تا تک تک گیرمون بیارن و هر کاری خواستن باهامون بکنن. اما اینجا رو کور خوندند.
این نگرانی ای که گرفتارش هستیم رو دست کم نگیر
باهاش کلی کار میتونیم بکنیم

نوار پاره پاره

2010-11-15T22:43:00.002-08:00

شاعر : زویا زاکاریان

» خواننده : احمد رضا نبی زاده

» آلبوم : تب کویر

» آهنگ : نوار پاره

می گفتن که همه حرفا نواره
یکی می گفت نوار که پا نداره
می گفتن که شب آبستن ِ صبح ِ
زمستون که بره فصل بهاره ِ
گفتند و شنیدیم و همه پا در اوردیم
رفتیم و رسیدیم به این شوق که بردیم
ما بود و نبود دست نابودی سپردیم
یک سیلی جانانه در این حادثه خوردیم
همه روزای هفته همون جمعه ی خون شد
هزار باغ گل سرخ خشکید و خزون شد
هزار غنچه که پرپر شد و از شاخه زمین ریخت
زمین لرزید و لرزید نه اون موند و نه این شد
حالا باقی چی مونده نوار پاره پاره
به هر کی میگی پا شو می بینی پا نداره

زادروز

2010-11-12T17:00:00.001-08:00

و آن ساعتی که به بهانه زادروز هدیه ام دادی
انگار
تمامی لحظات لعنتی بی تو بودن را تا حدوث پشیمانی و اشک ، ندامت و آه میشمرد .
و اشکهای امروز صبح ، اشکهای نیمه شب راز آلود تو، نقطه اختمام جوانی بود.
حکایت هم خوانی کوچه فریدون است که تکرار نخواهد شد ! خواهد شد...؟
خود را مقصر ندان نیمه رهایی بخش ، خود را مقصر ندان گرچه حدوث جدایی را تو آغازیدی و من پایان دادم،
اینک تولد تو نزدیک میشود و هجرت آن ابر مرد نیز ...
و برگهای خزان زاده ای را که امروز دیدم و آزادی را که نفس کشیدم فایده ای نیست ،
سیگاری که افروختم در گوش باد نجوا کرد :
لعنت به خدا، چه باشد چه نباشد که گر نباشد لعنتی است بر کلمه ای و گر باشد
بر بی عدالتی واضحی که خدای احمقتر از آن است که ببیند ...
ما در آزادی عاشقی نکردیم ، ما در آزادی گیسو و دامن به باد و تن به هوس نسپردیم
تا آن خدای گوساله آخرتمان را آباد کند،تسلیم شدیم مسلمان شدیم و ازین خرتر ممکن نبود ....
و من امروز بسی درفشاندم که آن گیسوان و آن عشق آتشین را بجای ساحل در گورستان تجربه کردیم و فرودگاه بی پرواز ،
همزاد از خردسالی عاشق من

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید کز کجا سر غمش در دهن عام افتاد

2010-07-13T17:40:00.007-07:00

با تمام وجود خجالت کشیدم، تا بحال این قدر طولانی مو بر تنم سیخ نمانده بود، نه اینکه نمیدانستم(از همنجایی که شما هم میتوانید بدانید ) که محمد رضا جلایی پور کی برگشته ایران و یا کلا کیست ، چیست از کجاست و تا کجا ادامه خواهد داد ...(او ممتد است و اکنون به زعم من در دوران قبضش ، نوبت به بسطش هم خواهد رسید ...)

اما خواندن مکرر شرح حال بانوی تنها و منتظرش
/http://fatemehshams.com/2010/07/10/post_191
،درست مانند داستان رمان پرداز های بزرگ که اگر کوچکترین حسی یا تجربه ای مشترک با آنها داشته باشی ، حس میکنی کسی داستان زندگی آن مقاطع مربوط به آن حس یا تجربه را دارد از قول تو مینویسد و چه زیبا مینویسد ،من را همراه خودش کرده بود: گشایش کوچک خانه دونفره دانشجویی و توفیر اساسی که در حسی که نسبت به سقف روی سرت داری ایجاد میکند ، داشتن جایی برای آوردن قالی که در غربت، ایرانی میشود پهن شده روی کف خانه ات .اضافه بار و دلگرمی خانه ای که اینبار جای این بار اضافه را خواهد داشت ، اسباب آشپز خانه ، ظروف و هزار نکته خرس خورده دیگر ...

اما چه شد که با تمام وجود خجالت کشیدم ، هیچ ، رسیدم به این جمله که نشست توی استخوانم : خاتمی که انصراف داد ساک‌اش را بست و رفت ایران...همین ،
این خودش برای من درس عشق(میتوانید بخوانید جنون ) پیشرفته ای است که مکتب انگشت شمار دارندگان چنین درسهایی برایم آن قدر ها غنی هست که حالا حالا ها بتوانم از قبلش چیز یاد بگیرم . چند ساعت پیش داشتم شعر میخواندم ، رسیدم به چکامه ای از مشیری مرحوم ، فریدون ، دو سه بیتش را نوشتم جایی ، حالا دوباره خواندمش با نیت کسی که خاتمی که انصراف داد ساک‌اش را بست و رفت ایران، آن کس خشم به جان تاخته،بغض‌ گل‌ انداخته‌، روی برافروخته و مشت‌ برافراخته‌ ای بود که توفان شرر، فرياد خطر و پرچم‌ ره‌ شد .

ای خشم‌ به‌ جان‌ تاخته‌ توفان‌ شرر شو
ای بغض‌ گل‌ انداخته‌ فرياد خطر شو
ای روی برافروخته‌، خود پرچم‌ ره‌ باش
ای مشت‌ برافراخته‌، افراخته‌تر شو
ای حافظ‌ جان‌ وطن‌ از خانه‌ برون‌ آی
از خانه‌ برون‌ چيست‌ كه‌ از خويش‌ به‌ در شو
گر شعله‌ فرو ريزد، بشتاب‌ و مينديش
‌ور تيغ‌ فرو بارد، ای سينه‌ سپر شو
خاک‌ پدران‌ است‌ كه‌ دست‌ دگران‌ است
‌هان‌ ای پسرم‌، خانه‌ نگهدار پدر شو!
ديوار مصيبت‌كده‌ی حوصله‌ بشكن
‌شرم‌ آيدم‌ از اين‌ همه‌ صبر تو، ظفر شو
تا خود جگر روبهكان‌ را بدرانی
چون‌ شير درين‌ بيشه‌ سراپای جگر شو
مسپار وطن‌ را به‌ قضا و قدر ای دوست
خود بر سرِ اين‌، تن‌ به‌ قضا داده‌ قدر شو
فرياد به‌ فرياد بيفزای، كه‌ وقت‌ است‌
در يك‌ نفس‌ تازه‌ اثرهاست‌، اثر شو
ايرانی آزاده‌! جهان‌ چشم‌ به‌ راه‌ است
‌ايران‌ كهن‌ در خطر افتاده‌، خبر شو!
مشتی خس‌ و خارند، به‌ يك‌ شعله‌ بسوزان
‌بر ظلمت‌ اين‌ شام‌ سيه‌، فام‌ سحر شو

محمد رضا جلایی پور ، خاتمی که انصراف داد ساک‌اش را بست و رفت ایران و من فقط عاجزانه نیمه شبی در تیر سرودم: کاش میشد بند از بندم بگسلند، میهنم را وانهند ...
و الان نشستم پست میکنم که مسپار وطن‌ را به‌ قضا و قدر ای دوست... که فرقی ندارد با اینکه بگویم لنگش کن !

آرزویم برای ایران مان آگاهی است ، در مقایس کلان و از همین رو امیدم به آگاهی بخشیدن آگاهان شجاع و نه هیچ کس دیگر، محدود میشود ...

آزاد شوی محمد رضا و شاد و پرتوان و توان افزا پیر شوی ...

حامد

تو که شناسنامه ات در بیمارستان گرو درمان دندان های پدرت هستند

2010-07-12T13:15:00.002-07:00

لطفآ قبل یا بعد از این متن، ویدئو ایران رویای ناتمام رو ببینید:

http://www.youtube.com/watch?v=gQH0Y7lgCag

http://www.youtube.com/watch?v=_bZyuSS7hHU&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=JgrDmbwZ4-A&feature=fvw

میلاد عزیزم سلام
روزی که این ویدئو رو دیدم، در حال زندگی در یکی از مرفه ترین و به احتمال بیشتر زیباترین نقاط دنیا هستم ،من هم ایرانی ام ، اما نه ایرانی که اگر حتا از خود پرسیده باشد که برای کشورش چه کرده ، جوابی در خور داشته باشد .بیشتر برای خودم کار کرده ام ، اما انصافا و حقیقتا ، شاید اگر تو در موقعیت من بودی از من بهتر عمل میکردی ، من مغموم و چشم انتظار روزی هستم که سکانی در دست اهلان آن دیار قرار گیرد تا باز من غم نخورم،

گفتی تفنگ و ماشین و اسباب بازی نداری ، دروغ هم نمیگفتی ...من اما تفنگ داشتم ، ماشین داشتم ، اما تو نداری، تو از شیره و تریاک در سنی شاکی هستی، که من نمیدانستم اینها چه اند وقتی به سن تو بودم،
فدای چشم و صورت معصوم تو، کاش میشد بند از بندم بگسلند(*) ، و امسال تو در دیاری شایسته منزلت آدمی پا میگرفتی، میدانم که کسانی هم هستند که در وضعیت به مراتب بد تراز تو زندگی میکنند ، اما شاید اگر دغدغه امثال تو را نداشتم به ان سیاهان آفریقایی بی آب هم بیش از امروز میاندیشیدم، آخر من به غزه و لبنان و پاکستان و هند بعد از تو میاندیشیدم، بعد از تو که اسباب بازی نداری و دنده های برادرت شکسته و پدرت بنای بی کار است و مادرت چرخ زندگی را میگذراند و شناسنامه ات در بیمارستان گرو درمان دندان های پدرت هستند ،،، کاش تدبیر این دیار در دستم بود، و نظرات نقادانه و مانع انحراف تیزتر ازعقاب این ملت بر سرم، آنگاه میفهماندم که پول خط لوله صلح بایسته و شایسته چه امور و کسانی است ، اینکه میلاد ما ثروتمند تر از آن است که اسبابی برای بازی نداشته باشد،که مادر زحمات کشش و بیمارش ، دو ماه کرایه عقاب افتاده داشته باشد، و بیمه نداشته باشد و ما بی غیرتانه چگونه به خود اجازه میدهیم که حتا فکر کنیم که از جیب این ملت خسته و خمود و رنجور و مظلوم 495 میلیارد دلار تخفیف بدهیم ، یعنی از تو و پدر و مادرت و برادرانت درعرض بیست و پنج سال ، درست زمانی که ممکن است بچه ای به سن امروز خودت ، تو را بابا صدا کند پنجاه میلیون تومان پول برده اند، همان ها که پز سمت شما بودن را میدهند و از جهل و فقر ی که خودشان بر جان و روح وراوانتان تحمیل کردند رایتان را هم به یغما میبرند، دارند روزی کلی پول از جیبهای خالیت هم میبرند عزیزم، تو حق دری که جایی زیبا بزرگ شوی، میهن بزرگ و زیبایت را بشانسی و به آن افتخار کنی ، زیبا ییهایش را لمس کنی و با تاریخ پر عظمت و مردان و زنان بزرگش آشنا شوی، تو نباید به فکر شیره و تریاک باشی، تو باید درس بخونی ، تو باید اتاق خودت را داشته باشی و رنج نکشی ، آن بی همه چیزهایی که سالها جان و مال و ناموس و همه چیز این ملت را سرمایه پدری نداشته خویش پنداشته و با آن ،جوری نرفتنی تر از آنچه مغول و عرب به این دیار کردند ، کردند باید جواب میدادند، اما نترس، روزی، من و نسل من با مثله شدن در راه آزادی هم که شده، حیثیت و شرف و عظمت و انسانیت را به این دیار باز میگرداند، تو سربلند از ایرانی بودن خود خواهی شد، و گر نه تو ، نسلی که تو درک خواهی کرد، ایران ما ،ایرانی که رویای چند نسل آن دیار از مشروطه تا مصدق و تا کنون بوده را درک خواهد کرد.
امروز در میهنت حتا توانایی تولید بنزین هم نیست، حتا توانایی تولید میزان بنزین تولید سی سال پیش هم نیست، تولید شش میلیون بشکه در روز کشوری سی میلیونی به سه میلیون در روز برای کشوری هفتاد میلیونی تبدیل شده، نه اینکه خود کفا شده باشیم عزیزم، نه ، بدبختیم ،نه اینکه نگران منابع برای نسل های آتی باشیم نه خیلی داریم که اگه بدونیم چطور خرجش کنیم نسل های بعد مون نفت نمیخوان، قادر نیستیم بنزین توی ماشینهامون رو تامین کنیم ، اون وقت ادعای نادولت مردانمان ، لوطی کش های بی همه چیز روز به روز بیشتره...
از قدیم درست گفته اند که شانس هم در خدمت ذهن آماده است، اما ذهن ما نه آن قدری اماده بود که پای صندوق برود و نگذارد این اشتباه طبیعت مفت و مجانی به کاخ ریاست جمهوری برسد تا نداند با نفت صد دلاری و صندوقبه زحمت پرشده از نفت نه دلار و جان مردم هم میهنش باید چگونه برخورد کند، ذهن ما نا آماده تر از آن بود که عنان جنبش مدنی و آزادی طلبانه صد ساله خود را به دستانی ناتوان نسپرد که برای نیمی از جمعیت آن کشور حق رای هم قائل نیست .(http://dar-gah.blogspot.com/2010/07/blog-post_01.html)
حتا عظمت ارتش ایران هم نمانده تا شاه سعودی هم حالا برای ما زرت و پرت کند، اینها همه را به یاد بسپار، روزی حافظه ات به یاریت میشتابد، تا در پذیرش خرافه تعجیل نکنی،تا مسبببان فقر و نگرانی و وجود از نفرت سرشار دیروز میلادها رو درست تشخیص بدهی. روزی بزرگ میشی، یادت باشه، که اگه اون جوری که فک میکنی میخواهی ، پلیس شدی، به کسی زور نگی، سر از جایی مثل کهریزک در نیاری، آدم ها رو نزنی واسه اینکه سعادت میلاد های مثل تو رو با روشی درست میخوان ، کاش ایرانمون ازاد بود، و همه با هم غریبه نبودن، کاش میهن دوستی و میهن پرستی، ناشی از بیکاری و خوشی زیردل زدن تلقی نمیشد، کاش تو هم نو نهالیت رو توی کشوری هم شان بزرگترین اندیشه های خاسته از دیار دیرت تجربه میکردی، ایرانی آشنا ، سبز و بزرگ و بی تعلق .

(*)
کاش میشد بند از بندم بگسلند، میهنم را وانهند

کاش میشد آتش اندر من زنند ،میهنم را وانهند

کاش میشد خسته یارانم به راه سر دهند از دل نوای نغمه را

گام گام آن قدم ها در وطن ، مرهمی باشد روان تشنه را

کاش در فردای آزاد وطن چشم صد ها رفتگان بیدار بود

جان پاک آن پدر پیر وطن نیز همچون یاد وی بیدار بود

کاش خون اینهمه میهن پرست ، خون بهای روز آزادی نبود

کاش خاک زرخیز وطن نقره ریز جیب دجالان نبود

کاش میشد بند از بندم بگسلند، میهنم را وانهند

کاش میشد آتش اندر من زنند ،میهنم را وانهند

در میان این همه آشفتگی ، احتیاجی جز به دل بی باک نیست

زایش هوش و مرام ای هموطن ، تو بدان کز خاک ما فرار نیست

از برای مام میهن هم نفس ، لشگر گردن فرازان در رهند

مینشیند برتن ایران گزند ،می نیابی دل پلیدان جز به بند.

توضیح : ذخایر شناخته شده کنونی نفت در ایران بالغ بر یکصد و سی و پنج میلیارد بشکه میبشاد، که ضرر ناشی ازعدم برداشت نفت با نرخ سی سال پیش و بدون توجه به مسائلی مثل اشتغال زایی، تاسیس پالایشگاه و اثرات مفید و سود مضاعف ساز ناشی از ان، توسه زیر ساختی و ضررهای ناشی ازعدم انجام آن، بالغ بر سه هزار میلیارد دلار است ، رقمی که تزریق صنعتی آن به پیکر مجروح ایران خسته میتوانست ما را به هدف برنامه ریزی شده سی سال پیش ،یعنی حرکت تا استقرار در موقعیت چهارم اقتصادی جهان کمک کند،

چون جهانم حلقهٔ میمی بود

کی چنین جایی مرا بیمی بود

http://www.youtube.com/watch?v=dJx654LNPaY&feature=PlayList&p=E2469E20EE0016BC&playnext_from=PL&playnext=1&index=8&skipcontrinter=1

2010-07-10T22:11:00.001-07:00

فوتبال آلمان مکتب زندگی

2010-07-10T22:04:00.005-07:00

اگر میتوانید به فوتبال فراتر از یک سرگرمی مهیج نود دقیقه ای نیز بنگرید ،و به بازی و نحوه حضور تیمهایی که هیچ یک تیم ملی ما نیستند به عنوان معلمینی برای ایران فردا، متن پیش رو چنین غرضی دارد .در عوض اگر هنوز از حذف غیر منتظره یا شکستهای سنگین تیمهای محبوبتان فرا تر نرفته اید ، من نیز قصد ندارم مصدع وقت ناخوشتان شوم. این نوشته ای است سبز و در غایت در آرزوی افتخار ایران .

مقدمه :

صاحب این قلم بر آن است تا در این نوشته ذهنیت خود را در باب مسائلی پیرامون فوتبال به بهانه جام جهانی حاضر و پدیده هواداری در فوتبال از یک سو و ارتباطی که به زعم وی میان این هواداری با شرایط اجتماعی و سیاسی ایران از سوی دیگر می بیند در میان بگذارد .

احتمالا شما هم بسیار متعجب میشدید اگر تیم فوتبال ایران یا اساسا هر تیم ورزشی دیگر میهنمان در سطوح بین المللی صاحب عناوین قهرمانی یا نایب قهرمانی ، سومی یا چهارمی پی درپی میشد.

اصطلاح شگفتی آفرین شدن در ادبیات اخبار ورزشی آن دیار عزیز به گوش همه ما زنگی آشنا دارد .و به جا هم هست ، چرا که همواره در ورزش های فردی مثل کشتی ،وزنه برداری ، تکواندو که برنامه ریزی غلط کمتر میتواند استعدادهای استثنایی این حوزه ها مانند ساعی یا رضا زاده را از هنر نمایی باز دارد ،بارقه های امید پر نورتری هم برای کسب مدال در میادین بین المللی در قلب و اذهان ملت تابیدن گرفته است. حال آنکه فقدان سیاستهای درست ، ورزش هایی تیمی نظیر فوتبال ،بسکتبال و یا والیبال که در مدارس بسیار مورد علاقه نیز هستند را در طی چند دهه اخیر، بجز برحه هایی کوتاه از ترقی باز داشته است .
(این در حالیست که به عنوان مثال در فوتبال سه دهه پیش ما بخت اول قاره آسیا بوده ایم, [1] حالا در عوض حضور پر رنگ کره جنوبی را شاهد باشید که در بیست و هشت سال اخیر همواره در جام جهانی حاضر بوده است ، یا صنایع خودرو سازی رو مورد عنایت قرار دهید . )

استبداد :

استبداد زدگی و تلاش برای رهانیدن یک ملت از چنگال دیکتاتوری ، عمری حداقل به درازای قدمت تاریخ جنبش مشروطه خواهی در ایران دارد و پر واضح است که تولد و تکامل ذهنی و جسمی و احساسی همه ما و مربیان ما (مشتمل بر خانواده و دبیران )در این دوران و در فضایی کلیتا اختناق آلود رخ داده است .
بر همین اساس است که امید به تغییر فضای فکری مطلوب و ترویج شده توسط چنین سیستم هایی -که در حالت عادی رسوخش به اذهان ساکنین چنین محیط هایی اجیتناب ناپذیر است -بدون تلاش و همت و مطالعه وکسب آگاهی - به امیدی عبث می انجامد .ناگفته پیداست که راقم این سطور بیش و پیش از هر نژاد و ملیتی ، دلبسته و مشتاق میهن ، فرهنگ غنی باستانی و سرفرازی هم میهنان خویش است و لذا امید دارد که ذهن تیز بین خواننده این موضوع را در حین خواندن این متن در گوشه ا ی نیک پاسبانی کند .

فوتبال به عنوان یک تمثیل بسیار قابل درک و در عین حال فراگیر ، کاندید بالقوه مناسبی برای تجزیه و تحلیل نگرش های ما بلوغ یافتگان سیستم های توتالیتر میتواند باشد ، البته مادامی که در جانبداری از تیمهای مورد علاقه فلسفه این طرفداری یک رکن اصلی قضیه بتواند و بخواهد تلقی شود ، در این نوشته چنین تلقی پیش فرض قرار داده شده است و از همین روست که عذر افرادی که حاضر یا مایل به چنین طرز تلقی نیستند در همان سطر اول خواسته شد .

فوتبال آلمان :

من تیم فوتبال آلمان را به عنوان مصداق و نمونه عملی در سطور پیش رو برگزیده ام و دلیلش هم که هواداری این تیم است بر خواننده آشنا پوشیده نیست و بر بر خواننده احیانا غیر آشنا هم پوشیده نخواهد ماند ؛
مهمتر از این علاقمندی ، دلیل و فلسفه ای است که میتواند از آن مکتبی راهبردی برای پیشرفت یک قوم و سرزمین تدوین کند و به دست دهد .

شخصا، علاقه مندی من به این تیم از بعد از شکست آنها در مقابل ایتالیا در نیمه نهایی دوره قبل و بازماندنشان از فینال در خود آلمان آغاز شد ، فی الواقع پیش از آن بیشتر تحسین کننده بودم تا هوادار.دلیل هواداری من از تیم های برزیل و هلند در حد فاصل سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۲ دلایلی کم و بیش مشابه آنچه هواداران خرد سال تا بسیار جوان کنونی این تیمها دارند بوده است ، مواردی که به جزئیات بیشتر در انتهای این مقاله و ذیل عنوان روانشناختی هواداری یا چیزی مشابه آن خواهم گنجاند . . [2]

باری ، به منظور پرداختن سریع تر به آنچه نیت اصلی نوشتن این سطور بیان شد ،نگاهی به تاریخ نتایج جام جهانی می اندازیم چرا که نگارنده ، شاهدی عادل تر از نتایج برگزاری نوزده دوره جام جهانی در طی هشتاد سال و اساسا تاریخ یک پدیده برای بحث و استنتاج پیرامون آن نمیشناسد و به این گفته هری ترومن باور دارد که :" هیچ چیز جدیدی در جهان نیست (که عجیب و برای اول بار رخ دهد) الا اینکه بخشی از تاریخیست که شما از آن آگاه نیستید "، ترجمه ای از :

"There is nothing new in the world except the History you do not know"

نیمه نهایی جام جهانی فوتبال ، آخرین مرحله ای است بعد از دوره مقدماتی که تیمها به رغم باخت نیز ، دیدار رده بندی انجام خواهند داد ، از این رو نتایج جامهای پیشین بر این مبنا تا رتبه چهارم آمده است :

نام کشور	دفعات شرکت در جام جهانی	دفعات حضور در نیمه نهایی	دفعات حضور درفینال	دفعات قهرمانی	دفعات نایب قهرمانی	دفعات کسب مقام سومی	دفعات کسب مقام چهارمی	دفعات حذف در دوره مقدماتی
آرژانتین	15	4	4	2	2	0	0	4
آلمان	17	12	7	3	4	4	1	1
انگلستان	13	2	1	1	0	0	1	2
ایتالیا	16	8	6	4	2	1	1	6
برزیل	19	9	7	5	2	2	0	3
هلند	10	4	3	0 or 1	2 or 3	0	1	2
اسپانیا	12	2	1	0 or 1	0 or 1	0	1	3

نیازی به توضیح بیشتر به نظر نمیرسد که نتایج استثنایی حضور پر رنگ آلمان را نشان دهد ،آلمان تنها سه بار فاتح جام جهانی شده است و از این حیث در مقام سوم قراردارد، رقبایش در این مورد برزیل و ایتالیا بترتیب پنج و چهار بار صاحب عنوان قهرمانی هستند.

آلمان و برزیل هر دو هفت بار تا کنون به فینال جام جهانی راه یافته اند اما برزیل سه بار از صعود از گروه خودش در دور مقدماتی بازیها و ایتالیا ،حاضر شش دوره فینال ، پنج باراز این مهم عاجز مانده اند، این در حالیست که آلمان نیز در ۱۹۳۶ با تفاضل گل کمتر و تنها همین یک بار از ادامه حضور در مراتب بالاتر باز مانده است .
از دید دفعات حضور در نیمه نهایی ، آلمان دوازده بار و بیش از هر تیم دیگری منجمله برزیل حاضر همیشگی بازیها، به این افتخار نائل آمده است ، برزیل و ایتالیا با نه و هشت بار در مقام بعدی قرار دارند ، این بدان معناست که آلمان در۷۰% هفتاد درصد دفعات حضورش در جام جهانی در جمع چهار تیم پایانی قرار داشته است ، درصدی که با اختلاف فاحشی بالاتر از ۵۰% برای ایتالیا و ۴۷% برای برزیل قرار دارد .

شرایط سایر تیمها نیز از روی جدول مشخص است) . آسوده درختی که ثمر هیچ ندارد(
در مقام قیاس ، جوامعی را میمانند با عملکرد دائما از سطحی بالاتر و قابل حساب یا کاملا متغیر و متناوب .

از آنجا که خط ممیزه خاصی بینی ارکان اجتماع و حوزه های زندگی فردی واجتماعی قائل نیستم ، سیاست را هم بخشی از زندگی روزمره میبینم که به صورت صریح یا ضمنی در تک تک امور زندگی ما تاثیر مینهد،از اقتصاد گرفته تا نهاد خانواده ، ورزش تا جهت گیری تحصیلی دانش آموزان و سایر ابعاد ، اساسا جامعه مانند محیط پیوسته ای است که ساز و کار متقابل اجزاء آن امکان عدم پیوستگی و عدم سازگاری و عدم همگونی بین اجزاء آن را سلب میکند، به دیگر سخن ، همان ساز وکارهایی که مدیریت لایق یا نالایق را بر مسند اجرایی مینشاند ، مدیریت فرودگاه ها و جاده ها و روابط خارجی و سرمایه گذاری و تنظیم بودجه و سازمان ورزش را هم با پیشرفت یا معزل مواجه خواهد ساخت. در کوته سخن همه‌ چيز جوامع ‌ بايد به‌ همه‌ چيزدیگر جوامع ‌ بيايد.

به این توصیف بهمن فروتن[3] دقت کنید:

“در برلین پایتخت آلمان، من خیلی از نمایندگان پارلمان آلمان را از طریق فوتبال می شناسم. اینها همه در مدرسه هاشان یا وقتی جوان بودند با ورزش قهرمانی درگیر بودند، یعنی شما یک نماینده پارلمان آلمان را نمی بینید که در دوران جوانی یک مسابقه نداده باشد و اینها می دانند که ورزش یک سیستم اجتماعی است و هر سیستم اجتماعی باید عملکرد داشته باشد[4].”

سیاست های پی گرفته شده در ایران در هر زمینه ای که مایلید را با وضعیت امروز فوتبال مان در جهان و سایر امورمان مقایسه کنید ، به سابقه حضور مستمر کره جنوبی در تمامی دوره های جام جهانی در بیست و هشت سال اخیر نگاه بیاندازید و از خود بپرسیم چگونه میتوان الیاف در هم تنیده سیاست و کوچکترین اجزاء زندگی روزمره و تاثیر آنها به عنوان مثال در مقوله ورزش را منکر شد ، مگر به عنوانه نمونه کره جنوبی پیشرفتش در این بیست و هشت سال به فوتبال مقید و محدود شده است ؟

روان شناختی اجمالی هواداری مان در فوتبال

تجارب اجتماعی که در طی قرون بخشی از اجزا و عناصر روان جمعی ما را شکل داده است ، به اعتقاد صاحب نظران، عمده ایرانیان را صاحب روحیه هایی استبداد زاده ، چهره پرست و به دنبال بت سازی نموده است ، نگاهی اجمالی به تجارب و رفتار ما در قبال فراز و نشیب های تاریخ معاصر ایران ، این موارد متوالی را آنا به ذهن متبادر میکند:

جنبش مشروطه خواهی -پدیده رضا خان و عصر پهلوی -ظهور نوزده ماهه دکتر مصدق در عالی ترین سطح فضای سیاسی ایران-کودتاو اختناق فضا به عنوان بخشی از اقتضائات پس از آن-پدیده انقلاب ۵۷ - ظهور ولایت فقیه -دوران اصلاحات -ظهور احمدی نژاد-جنبش اعتراضات مدنی سبز

این فراز و فرود ها از ما موجوداتی ببار آورده است که نگاه به هر مقطع از تاریخ خود که می اندازیم بجای آنکه شاهد ظهور سیستمهای پایای اجتماعی باشیم ، تولد و زوال چهره ها را در عرصه مشاهده میکنیم.

همین موضوع قاطبه ملت ایران را حد اقل تا قبل از تحولات فعلی فضای ایران ؛ جماعتی در انتظار ظهور منجی به بار آورده است و بنابر این بیش و پیش از آنکه به نقش سهم و وظیفه خود در قبال اجتماع اندیشه باشد ، به دراز کردن انگشت اتهام و تخطئه به سوی چهره های در دسترس و پشت ویترین ،خو گرفته است .

چنین چهره پرستی و انتظارظهور ابرمردی، روحیه اجتماعی را له میکند و شعور و فرهنگ کار تیمی را اگر هم از بین نبرد ، به سخره میگیرد ، میلیون ها لیدر میسازد، دیکتاتورهای کوچک و کم حافظه و کم مطالعه ای که نیازی به خواندن نمیبینند زیرا در آینه توهمی خود ساخته اذهانشان ، آنچه نیاز دارند را وجدان میکنند و نیازی به فراگیری و تمرین ندارند .

.تنها در آیینه زمان است که از بعضی بت سازی ها لب ازحسرت میگزیم و از اندیشه های دونی که بر مسند نشانده ایم یکه میخوریم.

علاقه مندی به سیستم بازی تیمهای بازیکن محور یا جادوگر محور نیز از همین روحیه ناشی میشود ، روحیه ای که گمان میبرد من کاش خودم کسی یا چیزی باشم یا بشوم که اجتماع هر ویرانکده ای هم که شده باشد من مارادونا وار یا ...وار از میان حلبی آبادها سر بر کنم.

زیباست اما زیبا تر ترمیم این ذلت کده هاست، کسی چه میداند آرژانتین ۱۹۸۶ چندین دیه گو داشته است که زیر چرخ های فقر و جور له شده و سر بر نکرده اند.

بحث شعار دادن اینجا مطرح نیست ، این مقوله مورد بحث است که علی رغم آنکه بسته ظهور نخبگانی مانند مصدق یا امیر کبیر در فضای سیاسی ایران با لقوه حاوی مژده تغییرات بوده است و هر انسان منصف و شرافتمندی را به تحسین فضائل آنها ترغیب میکند اما سطح اعتماد به نفس ملتی را در اینکه خاکش مهد دائمی تربیت چنین نخبگانیست ومهمتر فضا ساز استفاده از ظهور چنین ظرفیتهایی ،نمی افزاید . و نیز چنین است بروز چهره های جاودانه و قابل اتکای تاریخ فوتبال جهان در آمریکای جنوبی .

زمانی از فورد پرسیدند اگر تمامی ثروتت را یکجا از دست بدهی چه میکنی پاسخ داد راهی برای خدمت میابم، و در کمتر از پنج سال به همین نقطه خواهم رسید .چنین ادعایی پیشتر از آنکه ناظر به یک نبوغ فردی باشد ،اشاره به یک نگرش پرورده شده در کوره انضباط دارد، نگرشی که موفقیتش را محصول یک مسیردرست و تکرار پذیر میداند.

واکنش منفی نا خود آگاه در مقابل فوتبال آلمان ، نفرت فرو خورده ای است که از استبداد و جو متشنج غیر قابل برنامه ریزی داریم ؛نفرت از بی برنامگی فردی و اجتماعی که زندگی فردی و اجتماعی ما را به بازی گرفته است ، و این را به شکل فرافکن کردن نفرت از آنچه خود نداریم و در آرزوی آنیم و نفرت از آنان که صاحب چنین موهبتی هستند بروز میدهیم ، لذتی که از ناکامی آلمان در رسیدن به فینال این دوره هم به عنوان مثال به عده ای دست داد ناشی از ارضاء این لایه درونی است که گمان میبرد رد اینچنین تیمی بر پایه انضباط مقدم بر بروز استعداد فردی و آن هم در این مرحله قرار است اثباتی بر ادعای وی باشد.

به زبان ساده: اثباتی بر این خوش خیالی و عافیت طلبی که با سخت کوشی هم بالا رفتن تضمین نمیشود ، این لایه درونی چشم بر واقعیت شایستگی بلامنازع حریف میبندد چرا که اگر نبندد پیامی واضح دال بر ارزش برنامه ریزی و تلاش مصر و مستمر دریافت خواهد کرد که گام در راه نهادن و تغییر پارادایم میطلبد ، چنین تغییرمثبتی تنها به خود نفس تلاش بها میدهد و هیچ تضمین و وعده فریبنده ای هم نمیدهد ، میگذارد تا خودتان الگوی موفقیت و وابستگی لازم و متلازم و غير قابل انفكاك آن با تلاش منظم را درک کنید ، این جهان بینی مجدانه و سرشار از تلاش و باور و ایمان و نگرش چیزی نیست که کسی که دلخوش به ظهور قهرمان و مصلح و و اسطوره نشسته است حس حرکت بسویش را داشته باشد از این رو تخطئه اش میکند و در کمین تمسخرش مینشیند.(مصداق آن بیت که :تغاری بشکند ماستی بریزد-جهان گردد به کام کاسه لیسان )

میلمان به قهرمانی برزیل و آرژانتین و سایر تیم های ستاره محور ،نیز میتواند ناشی از امید پوچی باشد که به ظهور منجی چندین نسل است در خود پرورانده ایم، علاوه بر آن در صورت شکست یک سیستم و متد برنامه ریزی آن نیست که در مظان اتهام قرار میگیرد، بلکه در حد انتظار ظاهر نشدن ستاره ها و بت ها ست که دیوار کوتاهی میشود برای بالا رفتن نقد ها از سر و کله شان .

شاید علاقه مندی به سیستم تدافعی بعضی تیمها هم بی ارتباط با امید به کامیابی ولو با رفتار منفعلانه و محافظه کارانه و کم خطر و واقع در حاشیه امنیت نباشد.(اینها به معنی منع لذت از تماشای حرکات تکنیکی و نمایشی بازیکنان نیست ،هر کسی از دیدن حرکت منحصر به فرد مارادونا یا لیونل مسی به وجد می آید، آن یک زیباشناسی جز است و تاکتیک تیمی یک زیباشناسی کل [5]، در بخش مجزایی نشان خواهم داد که نظم بالای اجتماعی واجد ویژگی های کافی برای پرورش بهتر استعداد های استثنایی و شکوفایی حد اکثر فردی هم میتواند باشد ).

حضور دائمی و مقتدرانه آلمان در عالی ترین سطح فوتبال جهان ، رسیدن به جمع چهار تیم پایانی و فینال در به ترتیب هفتاد و چهل درصد موارد حضور در جام جهانی و امر مشابه و بلکه پر افتخار تر در جام ملتهای اروپا ، بدون وابستگی به داشتن ستاره هایی درنمایش بازی فردی حاوی این پیام است که روحیه ملی ما هم میتواند و بایسته است که از انتظار ظهور منجی و حرکات محافظه کارانه و کم خطر به نظم ذاتی و قابل حساب تغییر کند ؛ روحیه ای که نوید بخش آتیه ای در خور ساکنان اصیل این دیار پر افتخار دیروزهای دور باشد .

این امر شدنی است چرا که علی رغم بحث مطروحه روحیه استبداد زده ، ما واجد حداقل شرط اصلی پیشرفت حتی به گواه دشمنان تاریخی خود نیز هستیم . [6]

گواهی بر این مدعا در پی می آید ؛استفان کینزر مولف کتاب همه مردان شاه (کتابی بسیار خواندنی و آموزنده و دقیق که نویسنده آن را در مقدمه به مردم ایران تقدیم کرده است ) در بخش هفتم یا هشتم کتاب چنین می آورد:

At Morrison’s urging, top-level policymakers from the Foreign

Office, the Admiralty, the Bank of England, and the Ministry of

Fuel and Power joined to form a “Working Party on Persia.” It

Commissioned several studies to use as background in

Dealing with the crisis, including one on the psychology of Iranians. The

Author, a British diplomat, asserted that the typical Iranian was

Motivated by an unabashed dishonesty, fatalistic outlook, [and] indifference to

suffering. . . . The ordinary Persian is vain, unprincipled, eager to

promise what he knows he is incapable or has no intention of

performing, wedded to procrastination, lacking in perseverance

and energy, but amenable to discipline. Above all he enjoys

intrigue and readily turns to prevarication and dishonesty when-

ever there is a possibility of personal gain. Although an accomplished

liar, he does not expect to be believed. They easily acquire

a superficial knowledge of technical subjects, deluding themselves

into the belief that it is profound.

تعدادی از صفاتی که این گروه تحقیق بر روی پارس در یکی از تحقیقات خود ذیل عنوان روانشناسی ایرانیان بر میشمارد : دیدگاه جبری ، غرور ، تعلل گرایی ، فاقد پایداری و انرژی بودن است ، اما و یک امای بزرگ :

در مورد نظم اصلاح پذیر ! (لازم به یادآوری است که اینها نظرات کینزر نیست،روایتی است ازگزارش گروهی که به اصرار موریسون و سیاست سازان رده بالای وزارت خارجه تحقیقی انجام داده است . (

دربحث کوتاه بند بعدی ، پشتیبانی علمی در باب نحوه تئوریک بنیان نهی یک سیستم بهینه ارائه میشود ، موردی که به نظر میرسد نصب العین دولت و ملت آلمان در پیشروی به موقعیت از هر حیث ممتاز کنونیشان بوده باشد

قابلیت کاردهی:

“ترمودینامیک یک علم پایه طبیعی است که به بررسی انرژی میپردازد و حتا افراد غیر فنی نیز درک پایه ای از انرژی و قانون اول ترمودینامیک (اصل بقای انرژی ) دارند ، اما نگرانی عمومی در مورد قانون دوم دیده میشود که به جای آنکه به عنوان یک ابزار مهم عملی تلقی شود ، یک موضوع تئوری غیر کاربردی تصور میشود مفاهیم قانون دوم در جانبه های مختلف زندگی روزانه به طور صریح مورد استفاده قرار گرفته اند ، به نظر میرسد که بسیاری از افراد موافق حتا بدون فهمیدن آن به طور وسیع آن را مورد استفاده قرار میدهند دکتر هلد خودش را به عنوان یک فرد نجات یافته میداند ، در حدود چهار سال پیش از چاپ این مطالب در ژورنال رنو گازته ۱۹۹۱ ، چهل ساله بوده و تا بیست و یک ساعت در روز کار میکرده ، از سه کودک خود مراقبت میکرده، ورزش هم میکرده ، چهار تا پنج ساعت در شبانه روز میخوابیده ،،، وی معتقد است با تغییری که ایجاد کرده (یک تغییر کار ایی و قانون دوم محور ) هشت و نیم ساعت میخوابید ، دو برابر راندمان دارد ، دوباره کاری ندارد ،و نیاز به چند باره خواندن مطالب برای درک آن ها ندارد .”[7]

در ترمودینامیک ، دو قانون اسی تر وجود دارند : قانون اول و قانون دوم ، قانون اول قانون کمیت است و قانون دوم قانون کیفیت ، قانون اول قانون باقی انرژی است که از دوران راهنمایی و درس علوم با آن آشنایی داریم:

"انرژی به وجود نمیاد و از بین نمیرود ، تنها از فرمی به فرم دیگر تبدیل میشود "

قانون دوم قانون زندگیست ، قانون لحاظ کردن موانع طبیعی جهان مادی، قانون افزایش محتوم انتروپی یا بی نظمی ، قانونی که بیان میدارد که برای نمونه اگر شما قرار است بین دو منبع مختلف ، ماشینی قرار دهید که با جذب مقداری گرما از منبع گرمتر کار تولید کند و ما به التفاوت را هم به منبعی با دمای پایین تر دفع کند ، شما نمیتوانید از حد معینی پیشتر روید ولو اینکه این حد معین هنوز ناقض قانون اول نشده باشد ،

یعنی هنوز قانون اول اجازه تغییر انرژی از فرم گرما به کار را به شما میدهد اما قانون دوم مانع می آید و میگوید شما نمیتواند هر چقدر که دلتان میخواهد انرژی کم کیفیت گرما را به انرژی پر کیفیت کار تبدیل کنید ولو این دو عدد برابر باشند ،برای نمونه اگر منبع گرمتر در دمای صد درجه سانتیگراد و سردتر در صفر باشد ، هرگز قادر نخواهید بود بیش از ۲۷% انرژی محیط گرمتر را به کار تبدیل کنید و ۷۳% به صورت گرمای تلف شده ، یعنی گرمایی که عملا غیر قابل تغییر به کار است ، دفع خواهد شد .

این یک ملاحظه فیزیکی و منطبق با جهان واقعیت و ریاضیات است که قانون اول یا قانون زندگی ایده ال آن را پیشبینی نمیکند ، قانون اول آرمان شهر است ، قانون دوم نهادینه کردن کاراترین روش شناخته شده اداره جامعه (مثلا دموکراسی ) است .

قانون اول ، قانونی است که یک بازیکن همه توپها را با دریبل کردن همه بازیکنان حریف مقابل مرتب به گل تبدیل کند ، و ما هر دوره یکی از این بازیکنان را داشته باشیم و هیچ تیمی را یارای مقابله نباشد .

قانون دوم علم طراحی ماشینی است که به آن ماکزیمم ۲۷ % بیان شده درمثال بالا هرچه میشود نزدیکتر شویم . و این زحمت و دانش و تلاش می طلبد چرا که ساختن ماشینی که در حد نهایی که طبیعت مجازمیشمرد ، کار دریبل زدن نیست، کار کالری سوختن،نشستن و اندیشیدن و برنامه داشتن و به عمل گذاردن و درس از شکست گرفتن و استفاده بهینه از آن است ،چنین ماشین و تیمی عملکرد یکنواخت و قابل حساب دارد و ریپ نمیزند .

قابلیت کاردهی یک تیم یا یک اجتماع بیش از آنکه با حضور منحصر به فرد چهره ها در عرصه های مختلف متجلی شود ، با نظم و دیسیپلین تیمی و اجتماعی است که قوام ، ریشه و تداوم می یابد .

مساله بیش از آنچه که این باشد که چقدر استعداد و توانایی بالقوه داریم ، مساله نحوه به کار بستن آن است ، اجتماع یک بشکه نفت نیست که اگر ده سال هم به حال خود رها شود از قابلیت کاردهی آن کاسته نشود ، اگر مدتی اجتماعی بر مدار غلط طی طریق کند ، اشتباهات فردی ، عادات مخرب و نگرش های نا صحیح، تبدیل به هنجار و ارزش شده و دوران کمود بیماری خطرناک زوال اجتماعی ولو چند دهه تداوم یابد ، دیر یا زود بهای چنین سهل انگاریهایی را از فرزندان دیرتر همان دیاراز میستاند .

به موازات چنین توصیفات علمی ، بحث حد اکثر کارایی سیستم پیش می آید که در صورت تعریف مناسب پارامتر ها محدود به سیستم های ترمو دینامیکی نیز نمیشود و مشتمل بر سیستم های اجتماعی، زیستی ، اقتصادی و ورزشی نیز میتواند باشد .

به توصیفی بسیار ساده میتوان بیان کردکه حد اکثر کار ایی زمانی ظاهر میشود که حد اقل بی نظمی تولید شود ، به عبارتی معادل ، پروسه ها به صورت توام با حد اکثر نظم به جریان در آیند ، این همان یکنواختی و نظم اجتماعی است که مورد بحث ما نیز هست ، در چنین فضایی به حد اکثر کار ایی میرسیم ، به همواره در همسایگی قابل قبولی از عالی ترین موفقیت ها جای داشتن ، حضور حد اکثری در حساس ترین مرحله رقابت هایی نظیر جام جهانی ، به دارا بودن شکوفاترین اقتصاد در اروپای بزرگ ، مولد بنز، BMW ، پورشه ، اپل ، AUDI ، فولکس واگن بودن .آن هم بعد از آلمان سال صفر ، آلمان با خاک یکسان شده بعد از جنگ .

دراجتماعی با نظم و کارایی حد اکثری ، به دلیل مینیمم استهلاک در جهان خارجی ، فضایی که تک تک انسان ها بایستی با آن دست و پنجه نرم کنند به اذهان خودشان تقلیل محسوسی میابد و لذا در چنین جامعه ای بستری مناسب برای ظهور و تجلی فرد نیز فراهم خواهد بود .این چنین نیست که در چنین ساختاری فرد تنها در قالب تیم مفهوم یابد چرا که این موضوع پیشتر درک شده است که حضور و قابلیت و اعتماد به نفس تک تک این اجزا اجتماع است که سیستم را به حرکات مفید میرساند ، لذا بر هم نهی سازنده ای بین فرد پروری و اجتما ع سازی در آن واحد به چشم می آید .لذا حتا اگر بنا به ذات فعالیت فرد ، نظم ذهنی خود فرد محلی از اعراب نداشته باشد ، دلیل بر زدن مهر تایید بر آشفتگی محیط یا عدم اصرار بر نظم بیرون نمیتواند باشد .

بنابرین حتا اگر Individuality را بخواهیم فصل الخطاب قرار دهیم ، ممتازی و یا حداقل کارایی چنین سیستمی واضح است، مگر میتواند کارایی لازم جهت فرد پروری نداشته باشد و مهد چنین بزرگانی بوده باشد :

نقاشی چون ماکس لیبرمن،

موسیقیدانانی چون:

باخ ,بتهوون ، موزارت ، ریچارد واگنر ،

فیلسوفانی چون :
انگلس ، هگل ، کانت ، مارکس ، نیچه ،شوپنهاور ، کارل فردریش وان ویزساکر ، لایبنیتز

نویسندگانی چون :

برتولد برشت ، گوته ، هرمان هسه

و صنعت کاران و دانشمندانی چون :

بنز ،بسل ، دایملر ،دیزل ،انیشتن هلمهولتز، اوتو ، مکس پلانک ،ریمان .،آرنولد سامرفلد ، ژاکوبی، کپلر ،کیرشهف ، رابرت کوخ ،لاندو ، لایبنیتز ،موبیوس ، نیومن، اهمEdmund Landau,

Wernher von Braun ، Hans Bethe

زندگی اگر حقانیتی هم داشته باشد در تلاش است ، در تند و خسته راهی بودن نیست در آهسته و پیوسته در مسیر بودن است .هستند کسانی که عاشق بازی ایتالیا یا سایر تیم ها هستند ، روی سخن من با نقد طرفداری آنها نبوده و نیست ... صحبت از همان است که آن گزارشگر گفت: برداشتن کلاه به احترام عظمت این پر افتخارترین تیم فوتبال جهان و عدم تلاش عبث برای زیر سوال بردن فلسفه این مکتب پیشرفت ساز، اگر سبک شناسید و سبک فوتبال آلمان ها را نمیپسندید ، به جای این مناسبترین الگوی زندگی اجتماعی ، الگویی نشان دهید تا پیروی کنیم یا کله از سر به احترامش بر سینه نهید

به قول دوستی عزیز : “فوتبال با ریشه نمی خشکد

”

آری .فوتبال آلمان درگاه تلاش است ، درگاه اصالت عمل ،درگاه گنج بدون رنج را به هیچ نگرفتن ، خوشا برقراری درگاه چنین فلسفه ای در ایران .

فوتبال آلمان باغیست که با علم کشاورزی به حد اکثر محصول رسیده است ، ماکزیمم محصول در آن زاییده تصادف و دعای باران نیست . تیم شش بار حضور در فینال و شش بار حذف در دوره مقدماتی نیست ،بعد از قهرمانی از گروهش صعود میکند ، )حد اقل ته گروه خودش با جام خدا حافظی نمیکند (تیم پنج بار قهرمانی نیست که فاتح جام ژل ریمه هم باشد و بیش از آنچه به حوالی قله برسد در راه باز مانده باشد (ناظر به متوقف شدن پیش از نیمه نهایی در بیش از نیمی از دفعات حضور برزیل (.

برای راهیابی شصت سال یکبار به نیمه نهایی پشتک نمیزند. )با شما نیستم!(

لطفش دائم است.

کلام آخر :

نه منتقدان اهمیت دارند، نه کسی که زمین خوردن آدمهای توانمند را نشان می دهد، حتی این هم مهم نیست که کاری را می توانستیم بهتر انجام دهیم. آفرین بر انسانهایی که در صحنه حضور دارند، انسانهایی که چهره آنها به گرد و عرق و خون آغشته است، کسانی که از جان و دل مایه می گذارند، آنها که دلیرانه تلاش می کنند . [8]

"It is not the critic who counts; not the man who points out how the strong man stumbles, or where the doer of deeds could have done them better. The credit belongs to the man who is actually in the arena, whose face is marred by dust and sweat and blood; who strives valiantly; who errs, who comes short again and again, because there is no effort without error and shortcoming; but who does actually strive to do the deeds; who knows great enthusiasms, the great devotions; who spends himself in a worthy cause; who at the best knows in the end the triumph of high achievement, and who at the worst, if he fails, at least fails while daring greatly, so that his place shall never be with those cold and timid souls who neither know victory nor defeat."

-Theodore Roosevelt

Hamed

July 10th 2010

[1], ویدئو جذاب "بازی بزرگان " را ببینید :

http://www.bbc.co.uk/persian/sport/2010/07/100705_l50_bazi_bozorgan.shtml

[2] پس از باخت، طرفداران آلمان در ورزشگاه ، تشویق برای چند دقیقه بی وقفه ای را با ریتم خاص دست زدن آغاز کردند که بازیکنان و مربی و صدر اعظم را نیز به واکنش و اداشت ،این روحیه ای بود که متفاوت بودنش با شرایط مشابه سایر تیم ها در گذشته برایم سؤال برانگیز بود و ردپای مشابه روحیه و دیسیپلین آلمان ها را در فوتبالشان هم نشان میداد و همین برایم به بخش سرگرمی فوتبال فلسفه نیز افزود ، چیزی که میتوانست ورای نود دقیقه هم آموزنده باشد ،وقت برای یافتن نسخه ای کاملتر از لینک پیش رو در مورد تشویق تماشاچیان نداشتم ، ،http://www.youtube.com/watch?v=IYredvk8ikM&feature=related

همان طور که گزارشگر در این ویدئو نیز میگوید :

if you are a German fan or if you are not a German fan, you got to take your hat off for what yourgen klinsmann, and all the players and all the people in Germany did.

خواه طرفدار آلمان باشید یا نه، شایسته است که کلاه خود را به نشانه احترام به عملکرد یورگن کلینزمان، همه بازیکنان و مردم آلمان بردارید.

[3] بهمن فروتن اکنون در ایالت کوبلنس مدرس رسمی فدراسیون فوتبال آلمان است ،فروتن در سه هفته پایانی فصل۲۰۰۹ -۲۰۱۰ سرمربی‌گری تیم ترکیم‌اسپور را که در رده هفدهم لیگ منطقه‌ای شمال آلمان (دسته چهارم) قرار داشت را پذیرفت و این تیم را که ۱۶ بازی بود موفق به برد نشده بود در سه بازی باقی‌مانده به پیروزی رساند و از سقوط نجات داد.(wikipedia)

[4] ( بشنوید: http://www.bbc.co.uk/persian/sport/2010/06/100620_l50_hardtalk_bahman_foroutan.shtml)

[5]

با روحیه مشابه من نیز در حد فصل سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۶ طرفدار بازی تیم های هلند و برزیل بودم ، ستاره های فراموش نشدنی هلند آن روزگار: مارک وان باستن ، رود گولیت، فرانک ریکارد و کمن ، هنوز احساس نوستالژیک رویا های آن روزگار را بیادم می آورد ،دوران آقای گلی ممتد فرشاد پیوس هم بود ! وان باستن و آن گل رویایش به داسایوف دروازه بان اعجوبه روسیه ، آن روزگار این سه بازیکن هلند در ا ث .میلان . بازی میکردند و من طرفدار این باشگاه بودم، پوستر مارادونا بر دیوار اتاق ، و عکس های بازیکنان پر افتخار آلمان آن روز در قفسه کتاب و دفترهای دبستان آن روزگار ، هرچند تیم رویایی من آن شب به هلند باخت و برزیل دوست داشتنی هم به آرژانتین ، هر دو در یک شب .

[6] انگلستان ۱۹۵۳، دولتی که نمیتوانست کوتاهی دست خود از ذخایر کشوری که در آن روزگار ۹۰ % نفت اروپا را تامین میکرد شاهد باشد ، و از این رو حتا به قیمت زیر و رو شدن همیشگی آینده خاور میانه و جهان دولت مردمی و محبوب دکتر مصدق را سرنگون کرد .

[7] ترمودینامیک سنجل

[8] http://www.youtube.com/watch?v=dJR765qqhHs

http://www.youtube.com/watch?v=axrBezfgj38

دو اندیشه ، یک مقطع:

2010-07-01T16:21:00.001-07:00

یکم نامه خمینی به محمد رضا پهلوی در مهرماه چهل و یک:
------------------------------------------------------------------
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
...
حضور مبارك اعليحضرت
همايونى
پس
از اهداى تحيت و دعا، به طورى كه در روزنامه ها منتشر است، دولت در
انجمنهاى ايالتى و ولايتى، «اسلام» را در رأى دهندگان و منتخبين شرط نكرده؛

و به زنها حق رأى داده است.

و اين امر موجب نگرانى علماى اعلام و ساير
طبقات مسلمين است. بر خاطر همايونى مكشوف است كه صلاح مملكت در حفظ احكام
دين مبين اسلام و آرامش قلوب است. مستدعى است امر فرماييد مطالبى را كه
مخالف ديانت مقدسه و مذهب رسمى مملكت است از برنامههاى دولتى و حزبى حذف
نمايند تا موجب دعاگويى ملت مسلمان شود.
الداعى: روح اللَّه الموسوي
source:http://www.imam-khomeini.com/ShowItem.aspx?id=11780&lang=fa

دوم فرمان رفتن به ماه در کمتر از ده سال:
-----------------------------------------------

من باور دارم که این ملت،
بایدخود راپیش از پایان دهه جاری، به فرونشاندن و برگرداندن موفق انسان بر
سطح ماه متعهد گرداند. (از
سخنان جان.ف.کندی،در مام مه همان سال(

فرمانی که محقق شد و بیست و پنج سال بعد از این تحقق

ما چهره اندیشه اولی را در ماه دیدیم ، همان ماهی که شقه اش هم کرده ایم

------------------------------------------------------------------------------------------------
به مقدس بودن تحقیق حقیقت معتقد باش

H

مغزخر یا شیرخر، مساله این است

2010-06-30T16:29:00.002-07:00

خوب وقتش رسیده که یه چیزی بهت یاداوری کنم عطا خان مهاجرانی عزیز :

شما ظاهرا با این افاضات منظوری داری، خواستم یادآور شم که مصاحبه لندن که با سالنامه شرق کرده بودی رو یادت میاد، همونجایی که گفته بودی از عمری که تو سیاست تلف کردی پشیمونی ، خوب حالا چی شده که سخنگوی جنبش شدی ؟

برو عمو جان، برو خدا روزیتو جای دیگه بده ، دوستت داشتیم یه روزی، ولی خوب صد نکته غیر حسن بباید ، ...
از این بیانات معلوم رفت که دموکراسی توی خونت در گردشه ، وا اسفا بر ما که وزیر ارشادی که به دورانش مفتخر بودیم هم نعل وارونه میزنه ،،

نه استاد ، نه ، قابلیتی عمیق برای احترام به آزادی لازمه که همه روشنفکران رو باید به فکر فرو ببره ، اگرعطا مهاجرانی بعد از یک عمر در میاد و میگه

افرادی که با انقلاب، نظام... و امام ... مخالف بودند نمی‌توانند مدعی جنبش سبز باشند...

شما مثل اینکه خودتو ولی نعمت و قیم این مردم، و این دیار رو ملک طلق پدري خودت حساب کردی که این بیانات پر ایراد رو ایراد کردی ...
غرور بعضی وقتا قشنگه مثل وقتی که در استیضاح پر شورت جلو اون مجلس بی همه چیز از خودت دفاع کردی ، ولی همون غرور گاهی بوی گند تبختر هم میگیره ، مثل حرفای الانت ،،،
درسته که اون داستان لطیفی بود که زمان اصلاحات به قلم خودتان در روزنامه منتشر کردید و از برای مهر برادری شیر خر تب بر قسمت اخویتان رو سر کشیدید و طبقه آن داستان کذایی، ناف خود را بریده با صدارت یافتید، ولی ماندن بر مسند صدارات و صدر مصطبه ها را مسکن گزیدن ، مقدمی هم نیز دارد،و آن پاک بازیست قربان، حتا اگر رندی مثل شما مورد نظر باشد .

از طرف هر ایرانی 2.3 تا 7 میلیون دلار به شركت‌های گاز هند و پاكستان كمك بلاعوض می شود

2010-06-28T17:54:00.001-07:00

خیانتی که برای 25 سال دامن کشور را خواهد گرفت

دکتر نژاد حسینیان معاون سابق امور بین‌الملل وزارت نفت خبرداده است:
اگر حجم صادرات به هند و پاكستان روزانه 60 میلیون متر مكعب باشد، از جیب مردم ایران روزانه 25 میلیون دلار به هندی‌ها و پاكستانی‌ها تخفیف داده می‌شود و اگر 150 میلیون متر مكعب در روز صادر كند، میزان تخفیفروزانه بالغ بر 55 میلیون دلار خواهد شد و در دوره 25 ساله قرارداد برای حالت اول 225 میلیارددلار و برای حالت دوم 495 میلیارد دلار تخفیف داده می‌شود. به طور خلاصه قرار است برای رفع تنش بین هند و پاكستان از طرف هر ایرانی 2.3 تا 7 میلیون دلار به شركت‌های گاز هند و پاكستان كمك بلاعوض شود.
اصرار به امضای آن حتی با قیمت های پائین دارند تا به مردم بگویند قراردادی را كه چندین سال در دست مذاكره بوده و دو دولت قبلی نتوانسته بودند آن را امضا كنند، ما با قاطعیت امضا كردیم با توجه به اینکه این قرارداد باید درمجلس تصویب شود، باید همه مردم را ازخیانتی که برای 25 سال دامن کشور راخواهد گرفت، آگاه کنیم و از نمایندگان بخواهیم جلو آنرا بگیرند

یک سند تاریخی جوان

2010-06-11T02:30:00.001-07:00

متنی که در پی میاید تلخیصی است ازبه زعم بنده ، یک سند تاریخی ،که نمایانگر اولین نشانه ها از عزم جدی حاکمیت بر پایمال کردن حق و نظر مردم است

خطر تکرار اشتباهات تاریخی همواره ملل را تهدید میکند و آزادی های حقه آنها را در شرف نابودی قرار میدهد و این وظیفه ماست که با روشنگری و تحلیل مسایل از این تحدید آزادی ممانعت به عمل آوریم، اشتباهی که در آن مقطع صرف نظر از دلایل روانشناختی و جامعه شناختی صورت گرفت قهر سیاسی و عدم مشارکت طیف وسیع نوزده میلیونی از هم میهنانمان بود، اشتباهی که هزینه ماجراجویی حاکمیت را به حداقل ممکن تقلیل داد ، آنچه که در پی میخوانید نامه مهدی کروبی است ، پنج سال از عمر این نامه میگذرد اما برای پاره ای موارد گویی پارسال و درست بعد از انتخابات دهم نوشته شده است.

آنچه که بنده از آن به عنوان خطر تکرار اشتبهات تاریخی یاد کردم نیازمند توضیحی بیش از این نیست که قهر سیاسی نوزده میلیونی اگر نه اصلی ترین دلیل، حداقل یکی از عوامل بسیار اصلی

در ساده کردن راه تحریف مسیر آراء دوره نهم بود ، به عبارت ساده تر این نوزده میلیون مطالباتی برای پیگیری نداشتند و این به نوبه خود شخص به ظاهر مردمی را برمسند قدرت نشاند که سوء مدیریت و قانون ستیزی وی یکی از عظیمترین مصیبتهای سالهای بعد از انقلاب محسوب میشود و اضافه برآن انجام سناریو مشابه را برای بار دوم برای حاکمیت راحت تر کرد چرا که به گمانشان پذیرش عمومی انتخابات مهندسی شده برای بار دوم و آن هم در مورد شخصی که در حال حاضر رییس جمهور هم هست راحت تر خواهد بود.

تا مادامی که از اشتباهاتمان درسی میگیریم که مانع از تکرار آنها میشود نمیتوان گفت که متضرر مطلق شده ایم ، بیچارگی از زمانی حاصل میشود که سال بعد در مورد انتخابات مجلس و یا سه سال بعد در خصوص ریاست جمهوری هم اشتباه پنج سال پیش را اینبار به شکل انفصال از آزادی خواهآن و یا دلسردی از آینده جنبش همراه با تحلیل خودسرانه و دور از منطق و با تکروی بی حاصل تکرار کنیم.

پشه چو پر شد بزند پيل را
با همه تندى و صلابت كه اوست
مورچگان را چو فتد اتفاق
شیر ژیان را بدرانند پوست

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

بسمه تعالي

مقام معظم رهبري

حضرت آيت اله خامنه اي مد ظله العالي

باسلام و تحيت

روز شنبه پس از آن که اينجانب از عزم برخي از نهادهاي قدرت براي تغيير جهت راي مردم اطمينان حاصل کردم ، ضمن برگزاري مصاحبه، مطابق رويه ي معمول خويش و براساس اصل 57 قانون اساسي از حضرتعالي درخواست کردم براي اصلاح انحرافي که در حال انجام بود دخالت نموده و دستور مقتضي صادر فرماييد. اما بر اساس آنچه دفتر جنابعالي اعلام کرده است پاسخ شما به درخواست اينجانب به شرح ذيل است : (( به آقاي کروبي بگوييد : من رئوس مطالب شما را نگاه کردم . مطالبي که شما گفتيد به کلي دور از شان شما و در جهت ايجاد بحران در کشور است . آيا متوجه هستيد که چکار داريد مي کنيد؟ آيا متوجه هستيد که ايجاد بحران و بدبين کردن مردم کاملا در جهت خواست دشمناني است که خيز برداشته اند براي اين که بلايي بر سرانقلاب و نظام جمهوري اسلامي در بياورند که همه شما را در برخواهد گرفت . اگر اعتراض به انتخابات داريد مگر راه قانوني وجود ندارد ؟ چرا فضارا خراب مي کنيد ؟ ممکن است ديگران نيز اعتراضات مشابه داشته باشند . آيا حق مي دهيد آنان بي پروا همه چيز را زير سئوال ببرند ؟ من از شما مطلقا انتظار چنين برخوردي ندارم و من به حول و قوه الهي نخواهم گذاشت افرادي در کشور بحران ايجاد کنند.)) مشاهده پيام حضرتعالي اينجانب را وادار نمود که با طرح چند نکته مصدع اوقات شوم :

سخنگوی شورای نگهبان در مصاحبه ای کودتاگونه در ساعات اولیه صبح با دستپاچگی کامل و برخلاف رویه نشان داد که اعلام آرای مردم از مجرای قانونی وزارت کشور مطلوب بعضی از مراکز قدرت وافراد ذینفوذ نیست . اینجانب حدود ساعت هشت و نیم صبح با مسئولان وزارت کشور تماس گرفتم که آنها نیز از این حرکت شورای نگهبان و صدا و سیما – که به قرار مسموع بدون اطلاع مدیریت صدا و سیما انجام شد – ابراز تعجب کردند و اعلام نمودند براساس اطلاعاتی که بلافاصله از صورتجلسه نهائی اخذ آرا در حوزه های انتخابیه استخراج و مسقیما وارد سایت کامپیوتری وزارت کشور می شود اینجانب کماکان در رتبه اول قراردارم
. آنچه امروز به عرض حضرتعالی می رسانم برای تاکید بر رای خود نمی باشد زیرا معتقدم ملت ایران بخوبی می داند اینجانب منتخب اول آنها هستم و هرچقدر هم که اختیارات نظارتی شورای نگهبان توسط خود آن شورا توسعه یابد ، حرکت کودتاگونه آن شورا در اعلام غیر قانونی نتیجه ای غیر از نتایج اعلام شده توسط وزارت کشور آنهم در ساعات اولیه بامداد روز بعد از انتخابات ، قابل توجیه نخواهد بود و تنها می توان آن را لطف الهی برای افشای یک برنامه از پیش طراحی شده دانست که قبلا توسط یکی از روزنامه ها زمینه سازی شده بود .
هم اکنون نیز با تاکید مجدد برآنچه درمصاحبه گفته ام از حضرتعالی تقاضا دارم برای رسیدگی به دخالتهای غیرقانونی و تلاشهای غیرمجاز بخشهایی از سپاه و بسیج که بر سرنوشت انتخابات تاثیرداشته است دستور لازم صادر فرمائید .
اینجانب از شما تقاضا دارم برای نجات انقلاب ، اسلام و کشور از تبعات دخالتهای غیر قانونی بخشی ازسپاه و نیز توقف روشهای بدعت آمیز شورای نگهبان ، دستور لازم صادر فرمائید
علیرغم شفافیت مواضع جنابعالی ، اخباری مبنی بر حمایت فرزند محترم شما - آقا سید مجتبی – از یکی از کاندیداها منتشر شد که پس از به تواتر رسیدن این اخبار نگران شدم که مبادا این موضوع مرتبط با دیدگاه حضرتعالی باشد . اما تجربیات سابق و شناختی که از شما داشتم مرا مطمئن کرد که این موضوع نظر شخصی ایشان می باشد . پس از آن هم شنیدم که یکی از بزرگان به جنابعالی گفته اند که " آقا زاده حضرتعالی از فلانکس حمایت میکند و شما فرموده اید ایشان آقاست نه آقا زاده " و به هر حال مشخص شد که آن حمایتها نظرشخصی آقا مجتبی بوده است . درعین حال کماکان خبرهایی در مورد فعالیت ایشان به نفع یکی از کاندیداها – که سه روز قبل از انتخابات ناگهان ستاره بخت او افول کرد و عنایتها به طرف فرد دیگر سرازیر شد – و حتی رفت و آمد به ستاد انتخاباتی آن کاندیدا منتشر شد . حضرتعالی به خوبی واقف هستید که دخالتهای نسنجیده اطرافیان برخی از مقامات روحانی و سیاسی در سالهای گذشته تبعات منفی فراوانی برای کشور و نظام داشته است و لذا اینجانب از سراخلاص ، احترام و دلسوزی از جنابعالی تقاضا می کنم اجازه ندهید تجربه دیگری به تجربه های تلخ گدشته اضافه شود در عین آنکه اطمینان دارم شخصا از برخی اقدامات مورد نظر حمایتی نکرده اید و شاید مخالف آنها نیز بوده اید و اکنون نیز با هوشمندی که از حضرتعالی سراغ دارم مطمئنم برای رفع شائبه های احتمالی موجود تدبیری خواهید اندیشید چون جنابعالی جانشین امامی هستید که وقتی در یک حادثه عده ای مدعی شدند مرحوم آیت الله حاج آقا مصطفی خمینی باعث ایجاد محدودیتهایی برای ارتباط مردم با امام شده است علیرغم جایگاه فکری و فقهی آن مرحوم دستور داد که " ایشان در کارهایی که مربوط به من است دخالت نکند ."
اینجانب از شما تقاضا می کنم با رهنمود دیگری بخشی از سپاه و بسیج را که در کارهای سیاسی وارد شده اند از این اقدام – که خطر آن به مراتب بیش از اقدامات اقتصادی است – برحذر دارید .مهدی کروبی
یکشنبه 29 خرداد 1384
soure :http://mag.gooya.com/president84/archives/031422.phphttp://mag.gooya.com/president84/archives/031422.php

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند

2010-05-10T15:59:00.002-07:00

بدون شرح، فقط سه داستان که در ذهن من مرتبطند رو میارم اینجا ، و تقدیمش میکنم به شما عزیزان ، به نستوهان میهندوست

یکم -------------------------------------------
۱۳۳۰

حکومت شیعه مصدق
گفتگوی پنجاه و نه سال پیش پیشوا با آندره بريسو

مصدق به من گفت: در مورد ملي كردن نفت رودرروي انگليسي ها قرار گرفته است و گفتگويش با هريمن، رئيس جمهور آمريكا و جنگ سازمان هاي جاسوسي علبه ايران را پيش كشيد.
پس از لحظاتي افزود: من پير شده ام. فكر نميكنم به سن هشتاد برسم (در آن زمان 71 ساله بود و 87 سال عمر كرد). شايد هرگز نتوانم به آنچه براي كشورم آرزو ميكنم جامه عمل بپوشانم ولي مطمئنم ديگران خواهند آمد، كه پس از من اين كار ها را به انجام خواهند رسانيد. آنها امپرياليست ها و شوروي ها را بيرون خواهند كرد. شاه را يا از بين ميبرند و يا اخراج ميكنند. او با اين كه نرم خوست، آرزوي بزرگش اين است كه جاي كورش را بگيرد و همه كاره مملكت شود.
فكر نميكنم حزب توده قادر به گرفتن و حفظ قدرت باشد.همينطور ارتش را توانا براي بر خاستن و بر پايي يك نظام ديكتاتوري نمي بينم. اميدوارم سر كرده هاي شيعه قصد جدي براي ورود به عرصه سياست نداشته باشند. اگر چنين شود، ايران در آستانه وضعيت فاجعه آميزي قرار خواهد گرفت كه بدوا همسايگان ايران (عراق، سوريه و اردن) را در حالت جنگي با ما قرار ميدهد. من واقعا از اين تشكيلات مذهبي هراس دارم. درست است كه ما مسلمان هستيم، ولي در واقع عرب نسيتيم و رودرروي سني ها قرار داريم. بدين ترتيب تشكيلات آخوند هاي شيعه با آن سلسله مراتب و امكانات اگر به قدرت دست يابد، ما در داخل مواجه با انقلابي خونين خواهيم شد و در خارج بايد نتايج جهاد عليه عراق و اردن و سوربه را تحمل كنيم. فكر نميكنم مصر و حتا اسرائيل مداخله كنند. به هر حال اگر اين فرض آخري تحقق پيدا كند، يك آيت اللهي وارد عرصه ميشود و نهضتي مالامال از نفرت عليه غرب و حتا ضد يهود و در دشمني با عرب هاي سني راه خواهد انداخت و اي بسا كه خيابان ها جاي جسد و خون خواهد شد.
Andre Brissaud, le Crapouillot. Nouvelle serie. Decembre 1986, La France
-----------------------------------------------------دوم
بیست و هشت سال بعد ، شاملو

روزهای سياهی در پيش است. دوران پرادباری که، گرچه منطقاً عمری دراز نمیتواند داشت، از هم اکنون نهاد تيرهٔ خود را آشکار کرده است و استقرار سلطهٔ خود را بر زمينه ئی از نفی دموکراسی، نفی ملّيت، و نفی دستاوردهای مدنّيت و فرهنگ و هنر میجويد.

اينچنين دورانی به ناگزير پايدار نخواهد ماند، و جبر تاريخ، بدون ترديد آن را زير غلتکِ سنگين خويش درهم خواهد کوفت. امّا نسل ما و نسل آينده، در اين کشاکش اندوهبار، زيانی متحمل خواهد شد که بیگمان سخت کمرشکن خواهد بود. چرا که قشريون مطلق زده هر انديشهٔ آزادی را دشمن میدارند و کامگاری خود را جز به شرط امحاء مطلق فكر و انديشه غيرممکن میشمارند. پس نخستين هدفِ نظامی که هم اکنون میکوشد پايه های قدرت خود را به ضرب چماق و دشنه استحکام بخشد و نخستين گامهای خود را با به آتش کشيدن کتابخانه ها و هجوم علنی به هسته های فعال هنری و تجاوز آشکار به مراکز فرهنگی کشور برداشته، کشتار همهٔ متفکران و آزادانديشان جامعه است.

اکنون ما در آستانهٔ توفانی روبنده ايستاده ايم. بادنماها ناله کنان به حرکت درآمده اند و غباری طاعونی از آفاق برخاسته است. میتوان به دخمه های سکوت پناه برد، زبان در کام و سر در گريبان کشيد تا توفان بی امان بگذرد. امّا رسالت تاريخی روشنفکران، پناه امن جستن را تجويز نمیکند. هر فريادی آگاه کننده است، پس از حنجره های خونين خويش فرياد خواهيم کشيد و حدوث توفان را اعلام خواهيم کرد.

سپاه کفن پوش روشنفکران متعهد در جنگی نابرابر به ميدان آمده اند. بگذار لطمه ئی که بر اينان وارد میآيد نشانه ئی هشداردهنده باشد از هجومی که تمامی دستاوردهای فرهنگی و مدنی خلقهای ساکن اين محدودهٔ جغرافيائی در معرض آن قرار گرفته است

شاملو سال ۱۳۵۸ .
سوم -------------------------------------------------------------------------
تقدیم به شما این شعر از امام دلیری میرزاده عشقی

خــــاكــــــم به سر ، زغصه به سر خاك اگر كنم
خـــــاك وطن كه رفت ، چه خاكي به سر كنم ؟

آوخ ، كــلاه نيست وطـــــن ، گـــــــر كه از سرم
برداشتند فــــكـــر كــــــلاهي دگــــــــر كــــــنم

مــــرد آن بود كه اين كلهش ، برسر است و من
نـــــــــــامـــردم ار كه بي كله ، آني به سر كنم

مــــن آن نيـــــــم كــــــــه يكسره تدبير مملكت
تسليــــــــم هـــــــرزه گـــــــــرد قفا و قدر كنــم

زيــــــــر و زبر اگــــــــر نكنـــــــي خــاك خصم را
وي چــــــــــرخ زيــــــــــر و روي تو زير و زبر كنم

جــــــــاييست آروزي مـــن ، ار من به آن رسم
از روي نعـــــــــش لشكـــــــــر دشمـن گذر كنم

هــــــــــر آنچـــــه ميكني بكن اي دشمن قوي
مـــــــــن نيز اگــــــــر قــــوي شدم از تو بتر كنم

مـــــن آن نيـــــم بــــه مرگ طبيعي بميرم ، اين
يــــــك كـــــــاسه خون به بستر راحت هدر كنم

معشـــــوق عشقي اي وطن اي عشق پاك من
اي آن كـــــــه ذكـــر عشق تو شام و سحر كنم

عشقت نه سرسري ست كه از سر به در شود
مهـــــرت نـــــــه عارضي ست كه جاي دگر كنم

عشـــــق تــــــــو در وجــــــودم و مهر تو در دلم
بـــــــــا شير انـــــــدرون شد و با جان به در كنم

ميرزاده عشقي در بامداد دوازده تيرماه هشتاد و شش سال پیش به دست دو نفر در سن سی و یک سالگی در خانه مسکونيش جنب دروازه دولت، سه راه سپهسالار، کوچه قطب الدوله هدف تير گلوله قرار گرفت و در نظميه از پاي درآمد.

میتونید در لینکه پایین به آهنگه این شعر با صدای کوروش یغمایی گوش کنید

http://www.onmvoice.com/play.php?a=10981

بر سنگ مزارش نبشته اند :

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند

روبه صفتان زشت خو را نکشند

گر عاشق صادقی زکشتن مهراس

مردار بود هر انکه او را نکشند
------------------------------

امان از خویش را بیگانه دیدن خود اندر خانه بیگانه دیدن
سپس بیگانه بیخانمان را بجای خویش صاحبخانه دیدن
ایضا ایشان

پایمرد باشید
مخلص
حامد

- اینبار مترو مسکو

2010-03-29T13:17:00.002-07:00

>دو بمبگذار زن اسلامگرا-- دست کم 38 نفر کشته و 60 نفر مجروح-- اینبار مترو مسکو-- گیری افتادیم ها
و من به فیلم "هفت پوند " میاندیشم، و از خود
میپرسم، چرا چهره ملیح و صلح دوست این دین حنیف بعد از هزار و پانصد سال ، جز از سرزمین تمدن کهن ، ایران ، از دگر جای بر نخاسته
، و باز به اصالت میاندیشم ، اصالتی که نه با اسلام به ارمغان میرود و نه زدوده شود
حامد ،حق جهان

بیا زرتشت
...
عجب فصلی که یاد از خویش می داد و ز بیدادم
وجودی، لب به لب از عطر همت های اجدادم
نفس هایش پر از گرما
به لفظی مهر بار و با نگاهی خسته از دوران
به من چندی سخن از زادگاه دور دستم گفت
سخن از مردم آزاده ی همت پرستم گفت

و آنگه رشته ی گفتار را بر پنجه ی لب های خشکم کرد
که تا از برگ های دفتر عمرم
"که با خون جگر بنوشته ام هر فصل و بابش را" شماره
سخن گویم

به او گفتم چو بر گردی، برو نزد نیاکانم
بگو با هر یکی ا فسانه ی این درد و ارمانم

درود از من به حافظ گوی و از روز پریشانم
بگو زلف سخن ژولیده شد، راهی نمی دانم
بگو بار دگر برگرد
نقاب از چهره ی اندیشه ها بگشا
که فطرت ها حجاب جهل پوشیدند ...

غفران بدخشانی

فردا همه در میهن دربند رهایید

2010-01-28T03:29:00.002-08:00

ای نسل به جان آماده در خانه چرایید

هنگام نبرد است و بیایید بیایید

سبز است وجهان سبز و بیایید به پیکار

شب سر شد صبح هست و کجایید کجایید

فریادی از دل وآواز بخوانید ...

دریای سرودید و سرودی بسرایید

از دشمن بد کارنترسید نترسید

سرداردر این لشکر بسیار شمایید

ایران به شما زنده که هم جان و جهانی

دهم آتش و آبید و زمینید و هوایید

در میهن دربند رها باد صداتان

فردا همه در میهن دربند رهایید

http://www.youtube.com/watch?v=iuOufy2C0cc

نستوه مرد میهن دوست

2010-01-23T02:44:00.002-08:00

یاد باد عصر رجال ...
دانه دانه میریزند و رویشی نیست....
شاید این قانون بوستان بی باغبان است ...
دانه هاست که در خاک از بی آبی میپژمرد،...
سطح به سطح ...
آنان که مینواختند سازشان را و دل ما را رفتند و تنی بیشماراز هر حوزه ای که این روان خسته اکنون شرمنده تک تک آن نامهاست از نسیانش...
آنان که میرزمیدند و صداقت و راستی را فدا نیمکردند دیریست که رهسپار شده اند ...
من امیدم را به دست مهربان بهار بسته ام که آن زمان که برای ما هم رسید ، خود شکوفه های مضاعف بردرختان رسته از خاک ما بنشاند
شیاد هم عبث نیست . آنگونه که بنگریم،،،،،آن همه درگذشته رویشی ناگزیر خواهند کرد، همانگونه که قانون گیاه میگوید.
-----------
پانزدهمین سالگرد نستوه مرد میهن دوست بر همه دوستدارانش تسلیت باد، راهش پر رهروست ، یارانش بیشمارند،
---
حق جهان

صبورانه به انتظار نشسته

2010-01-17T18:04:00.005-08:00

اگر داریم نیرویی وارد میکنیم و حرکتی نمیبینیم ، لزوما به معنی بی ثمر بودن تلاشمان نیست ، این طبیعت جنبش و حرکت است ، شاید به نوعی تثبیت کننده فلسفه صبر است ، اما چرخ ها که به حرکت درآمد ،عظمت تلاشمان را در ابعادآن حرکت خواهیم دید ،جنبش آزادی خواهی این سرزمین بیش از صد سال است که صبورانه به انتظار نشسته است ، و من میدانم، از بین ما نسلی خوشبخت شاهد آن روز بزرگ خواهند بود .
روزی فیلم سازان آزادانه غم فروخورده مادران فرزند از دست داده ، خون به زمین ریخته عزیزان این مرز و بوم ، و قلمها و دلهای شکسته اهل اندیشه را فریاد خواهند کرد ، فیلم هایشان با "Inspired by a true story " آغاز خواهد گرفت و موی را بر تنها راست خواهد کرد، جوایز بیشمار را در دستهاشان خواهد نشاند ،و ثروتی بیکران را در جیبهایشان بیشتر از" آواتار" هم خواهند فروخت !چون جلوه های ویژه اش حقیقت محض است، حقیقت محبوس در زیر پوست و استخوان هر انسانی ، حقیقت حقه آزادی، گو اینکه این حقیقت محض امروز تنها به یمن زندگی آزادگان زنده مانده است .از همین رو این چند بیت را تقدیم همه آنانی میکنم که برای آزادی مملکتشان از جان شیرین خویش نیز به راحتی میگذرند.

کاش میشد بند از بندم بگسلند، میهنم را وانهند

کاش میشد آتش اندر من زنند ،میهنم را وانهند

کاش میشد خسته یارانم به راه سر دهند از دل نوای نغمه را

گام گام آن قدم ها در وطن ، مرهمی باشد روان تشنه را

کاش در فردای آزاد وطن چشم صد ها رفتگان بیدار بود

جان پاک آن پدر پیر وطن نیز همچون یاد وی بیدار بود

کاش خون اینهمه میهن پرست ، خون بهای روز آزادی نبود

کاش خاک زرخیز وطن نقره ریز جیب دجالان نبود

کاش میشد بند از بندم بگسلند، میهنم را وانهند

کاش میشد آتش اندر من زنند ،میهنم را وانهند

در میان این همه آشفتگی ، احتیاجی جز به دل بی باک نیست

زایش هوش و مرام ای هموطن ، تو بدان کز خاک ما فرار نیست

از برای مام میهن هم نفس ، لشگر گردن فرازان در رهند

مینشیند برتن ایران گزند ،می نیابی دل پلیدان جز به بند.

و آن نسل عزیز در میانه هیاهو وهیجان نسل جوان ، خاطرات عزیزش را مرور خواهد کرد.
فریاد بلند ما آن روزها رسا تر شنیده خواهد شد ، چه روزهایی !!! فردای ایران روشن تر از آفتاب گرم جنوب خواهد بود .

حق جهان

آخوند بد، آخوند خوب

2009-12-21T17:57:00.008-08:00

منتظری عزیز هم به ابدیت پیوست! خبری غیر منتظره بود برای همه ی ما. و چه به ناگاه! چه جمعیتی برای مراسم به خاک سپاریش جمع شده بودند. منتظری اولین مرجعی بود که خامنه ای را به چالش کشید. قبل از آن هم در سالهای 68 خمینی را به چالش کشیده بود و در یکی از نامه هایش به خمینی وزارت اطلاعات وقت را بدتر از ساواک شاه دانسته بود. شاگردان شجاعی را هم تربیت کرد. نمونه اش هادی قابل. داستان واقعی بمب گزاری حرم رضا را هادی قابل برایم تعریف کرد که چگونه تخریب یکی از مساجد اهل سنت توسط یکی از شهرداریها باعث این بمب گزاری بود. واقعه ای که دولت وقت به گردن منافقین یا همان مجاهدین خلق انداخت. البته مجاهدین خودشان مسوولیت آن بمبگذاری را پذیرفت!!!!
سال 78 یا 79 بود که در اردوی دفتر تحکیم وحدت در دانشکده صنعتی اصفهان بودیم. عزت الله سحابی سخنران عصر یکی از روزها بود. یکی از بچه ها موضوع منتظری و درگیریش با خمینی را از سحابی پرسید. سحابی به نامه ی دومی اشاره میکرد که خمینی بعد از نامه مشهور "از آنجا که آدم ساده لوحی هستید..." به منتظری نوشته بود و ئر آن نامه از منتظری حلالیت خواسته بود. نامه ای که به قول سحابی هیچگاه علنی نشد. آما آنچه که مهم است این است که شروع درگیری منتظری و خمینی همان اعدامهای فله ای سیاسی ها در سال 68 بود. فتوا اعدام را هم خود خمینی داده بود.
البته اینها را برای این نمیگویم که خمینی را آخوند بد و منتظری را اخوند خوب میدانم. نه! مشکل جای دیگریست. بد نیست یک مرور سریعی بر تحولات بعد از انقلاب 57 ایران داشته باشیم. از سال 1360 شروع میکنم و ریاست جمهوری بنی صدر. اولین انتخابات ریاست جمهوری ایران پس از انقلاب که قدرتمندترین حزب وقت را مغلوب کرد. حزب جمهوری در آن انتخابات به ابولحسن بنی صدر باخت. اما هسته ی مرکزی این حزب که تشکیل شده بود از هاشمی رفسنجانی، علی خامنه ای، بهشتی، حسن حبیبی، و چند نفر دیگر که اسمشان در خاطرم نیست مصمم بودند که تمام قوا را در اختیار بگیرند. رجوع کنید به کتاب "اولین رییس جمهور" و گزیده مباحث شورای انقلاب. از همان ابتدا نوچه های حزب جمهوری مراسم و سخنرانی های بنی صدر را به هم میریختند. همان کاری که انصار حزب الله با خاتمی میکرد. همان حقه های کثیف قدیمی حزب جمهوری پس از به قدرت رسیدن خاتمی دوباره کلید خورد. دیری نگذشت که بنی صدر را کنار زدند و خامنه ای رییس جمهور شد. مجلس را هم در اختیار داشتند. هدف بعدی هسته ی حزب که دیگر به طور رسمی فعال نبود در اختیار گرفتن رهبری بعد از فوت خمینی بود. پروژه ای که با کنار زدن منتظری و تحمیل خامنه ای به مرجعیت شیعه به سر انجام رسید.
نکته ی دیگری که میخواهم اشاره کنم نقش هاشمی در 30 سال انقلاب است. هاشمی خودش به تنهایی هم نقش آخوند بد را بازی کرده و هم نقش آخوند خوب را. پروژه قتلهای زنجیره ای در زمان ریاست جمهوری هاشمی کلید خورد. مغز متفکر حزب جمهوری هم همین هاشمی بود. خامنه ای آش نپخته خود هاشمی بود. اما سنگینی اشتباهاتش اکنون به سختی گریبانش را گرفته. مواضع اخیرش هم که همه میدانیم.
همه ی اینها به کنار! مشکل ایران امروز سیاسی نیست. مشکل ایدئولوژیک است. آخوند چه خوبش و چه بدش پرورده یک ایدئولوژیست! اینها همه پرورده یک نگاهند! نگاهی که قتل و تجاوز و شکنجه و هزار کثافت کاری دیگر را میتواند توجیه شرعی کند. تکیه اش هم به متون تاریخیست و کتاب مقدس. مسوولیت همه این خونخواریها را هم می اندازد به گردن پروردگارش که گردنش از مو هم باریکتر است!
پا نوشت
-اه! حالم از این نوشته به هم میخورد. اصلا از هرچه حرف سیاسیست حالم به هم میخورد. کاش شرایط دیگری بود که دگر مینوشتم. نشد!
-محرم! باور میکنید که همین محرم شده کابوس حاکومت اسلامی؟ چه تضاد زیبایی!

Human vs Man

2009-12-14T15:05:00.002-08:00

یکی از نکات جالبی که سالها پیش که زبان عربی را در مدرسه به خوردمان میدادند ذهن مرا مشغول میکرد، اصراری بود که این زبان بر درشت کردن تفاوت بین نر و ماده داشت. انتِ و انتَ! ضربت و ضرب! و ... . نگرشی که زبان فارسی به رسمیت نمی شناسد. انگلیسی و فرانسه هم از این جهت شباهتهایی به زبان عربی دارند که بد نیست به چند نمونه اشاره کنم. برای مثال گزاره ی One man One vote که man را به معنی کل بشر به کار می برد. یا گزاره All men are created equal.

پا نوشت:
- سینا! سینای عزیز هم پدر شد. یسنا! خیلی دلم می خواست شیراز بودم لحظه تولد یسنا!
- امتحان جامع دکتری را هم امروز پشت سر گذاشتیم. شاید فراغت خاطر بیشتری فراهم آید. شاید!

"فیل"

2009-11-14T03:04:00.005-08:00

و فیل حیوان بزرگیست (1)
"وَ لَه خُرطومٌ طَویلٌ"(7)
و تورات هزاره یِ یکم (3)
وانجیل هزار پاره یِ یوحنّا! (31)
و به تمامی کتابهای مزخرف هزار هزاره ی زمینی! (8)
و به قانون مصطهکم عِلیَّت! (2)
و به برهان بی بدیل نَذم! (3)
من! آری من! (4)
مسلمانم. (7)
و بس!

دروغ

2009-10-21T11:41:00.006-07:00

تقدّس، بی ماهیت ترین دروغ تاریخ بشر است چرا که بقایش به مقابله با یک دروغ دیگر، یک دشمن فرضی به نام شیطان بسته است.

و در سایه همین تقدس است که قتل و تجاوز و شکنجه و کهریزک و میشود ابزاری مقدس!

تاریخ را ورق بزن! پر است از جنگهای صلیبی، جهاد مقدس، نسل کشی ، یازدهم سپتامبر و...

تا به کِی؟ تا به کجا؟

حکم دروغ دادی و گفتی حقیقت است

2009-10-10T22:36:00.000-07:00

قرص زیبای ماه از لایه دریچه هویداست ، اما چه کنم كه از شعاع مهتاب كه از لایه دریچه به درون افتد، بر بام آسمان نتوان رفت،!!! و از آنجا آینده ایران را دید، هوا خوب است ،ساعت ۴ صبح،
از نیمه شب كه از تماشای فیلم کاپیتالیسم با دوستان برگشتیم نمیتوانم این فکر ساده رو از ذهن دور کنم كه آزادی بیان و مطبوعات چه موهبت بزرگی هستش ، میشه باهاش چنین مستندهایی ساخت .
چقدر راحت قدرت بدون نظارت ،فساد میاره، چقدر اگه نه خود مذهب ،لااقل حکومتهای سوار بر دوشش خود رو از پاسخگویی مبرا میبینن .زنگ ظلام دلهاشون دیگه پاک بشو نیست . کاش کمی اگر نه تواریخ رو ، ،لااقل حکمتهای ادبی خودمون رو مرور میکردن، اما این ،چقدر در هر عصر ظلمی تلقین کننده هستش :

روز شکار، پیرزنی با قباد گفت
کاز آتش فساد تو، جز دود و آه نیست
روزی بیا به کلبهی ما از ره شکار
تحقیق حال گوشهنشینان گناه نیست
هنگام چاشت، سفرهی بی نان ما ببین
تا بنگری که نام و نشان از رفاه نیست
دزدم لحاف برد و شبان گاو پس نداد
دیگر به کشور تو، امان و پناه نیست
از تشنگی، کدوبنم امسال خشک شد
آب قنات بردی و آبی بچاه نیست
سنگینی خراج، بما عرضه تنگ کرد
گندم تراست، حاصل ما غیر کاه نیست
در دامن تو، دیده جز آلودگی ندید
بر عیبهای روشن خویشت، نگاه نیست
حکم دروغ دادی و گفتی حقیقت است
کار تباه کردی و گفتی تباه نیست
صد جور دیدم از سگ و دربان به درگهت
جز سفله و بخیل، درین بارگاه نیست
ویرانه شد ز ظلم تو، هر مسکن و دهی
یغماگر است چون تو کسی، پادشاه نیست
مردی در آنزمان که شدی صید گرگ آز
از بهر مرده، حاجت تخت و کلاه نیست
یکدوست از برای تو نگذاشت دشمنی
یک مرد رزمجوی، ترا در سپاه نیست
جمعی سیاهروز سیهکاری تواند
باور مکن که بهر تو روز سیاه نیست
مزدور خفته را ندهد مزد، هیچکس
میدان همت است جهان، خوابگاه نیست
تقویم عمر ماست جهان، هر چه میکنیم
بیرون ز دفتر کهن سال و ماه نیست
سختی کشی ز دهر، چو سختی دهی بخلق
در کیفر فلک، غلط و اشتباه نیست

123

2009-09-23T03:38:00.000-07:00

قصه جمهوری توتالیتر "جهل و جور و فساد" قصه آن بقال سیه کاسه ای است که سمی در ماست دشمن کرد و دگر متاع معتمدی نداشت.حال دیگر متاع دین فروشی آن یکی نیز تف سر بالا و اره گیر کرده ایست که نزد خریدارانش ثمنی ندارد.

موافقید؟

2009-09-08T18:56:00.002-07:00

باهاش کنار اومدم.بالاخره راهی پیدا شد که از شر این فکر آزاردهنده که اگر اون روزهای سال84 مردم مثل ماهایی که رأی دادیم، رأی داده بودند الان سالهاو فرصتهای سوخته کمتری داغ بر مغزمون میذاشت رها بشم.فقط

امیدوارم این یه دلخوشی صرف نباشه.البته حتی اگه باشه هم،حداقل چند شب

"کیانوش آسا"،"یعقوب"،"محمد کامرانی"،"ندا"،"سهراب"،"مصطفی غنیان"،"اشکان"و...با اون چشمهای محنت

آور و حسرت برانگیز بجای بازی در نقش افسوسی کشنده بر پرده ذهنهای میلیون هاآزاده
نقشی تازه به امید میزنند : تضمین آرامش بخش "عبرت" چقدر زیباست روزی که می آید و دوست دارم که

ببینید،دمی که با نزدیک شدن هیچ انتخاباتی ترس و لرزی امثال من را نابود و از هستی ساقط نمیکند.

چنین خواهد شد چون

نوجوانان دبیرستان های "کیانوش آسا"،"یعقوب"،"محمد کامرانی"،
"ن د ا"،"سهراب"،"مصطفی غنیان"،"اشکان"و...شهر ها را چراغان میکنند.تا که تادنیا دنیاست ملت حافظه

تاریخیش دچار آلزایمر نشود و دشمنان کیان و آزادی و آرامشش را همواره بیاد بیاورد:هرفصل سال به بهانه ای

بهارها بارها در "خرداد پر حادثه"
تابستان ها در "تیر بیاد آن همه میر"
پاییزها در"آبان بیاد آن همه دانشجوی غایب"
زمستان ها در "راستی ای کاش در زمستان بروند،بهانه خوبی است،زمستانها به شکرانه فروپاشی تاریخ ننگین حکومتهای غیر آزاد و دینی در این دیاردیر
".
و چنین شود که این همه زجر بای پایداری آرامش مردمان و عقلانیتشان و عدم قهر سیاسیشان باشد. موافقید؟

آرش کمانگیر

2009-06-18T14:22:00.009-07:00

***

باغ‌های آرزو بی‌برگ،

آسمانِ اشک‌ها پُربار.

گرم‌رو آزادگان در بند،

روسپی نامردمان در کار ...

***

انجمن‌ها کرد دشمن،

رايزن‌ها گردِ هم آورد دشمن،

تا به تدبيری که در ناپاک‌دل دارند،

هم به دستِ ما شکستِ ما برانديشند.

****

نازک‌انديشانِ‌شان، بی‌شرم، - که مباداشان دگر روزِ بهی در چشم، -

يافتند آخر فسونی را که می‌جستند ...

***

چشم‌ها با وحشتی در چشم‌خانه هر طرف را جستجو می‌کرد،

وين خبر را هر دهانی زيرِ گوشی بازگو می‌کرد:

***

آخرين فرمان، آخرين تحقير ...

***

اما داستان به همینجا ختم نمیشود...

***

غنچه گو تنگدل از کار فروبسته مباش

کز دم صبح مدد یابی و انفاس نسیم

شاه رفت

2009-06-09T08:48:00.002-07:00

دلاور هسته ای- بگیر بخواب خسته ای

...

2009-05-31T19:35:00.004-07:00

برای این است که من مسیح را دوست دارم...

2009-05-29T22:49:00.006-07:00

یهودیت

تورات تثنیه 22، از 22 تا 27
"اگر مردی در حال ارتکاب زنا با زن شوهرداری دیده شود، هم آن مرد و هم آن زن باید کشته شوند. به این ترتیب، شرارت از اسرائیل پاک خواهد شد. اگر دختری که نامزد شده است، در داخل دیوارهای شهر توسط مردی اغوا گردد، باید هم دختر و هم مرد را از دروازه شهر بیرون برده، سنگسار کنند تا بمیرند."

اما یهودیان حدود دو هزار سال است که هیچ کس را سنگسار نکرده اند، و از این دستور تورات سرپیچی کرده اند، و دلیل این سرپیچی بسیار جالب است. اسرائیل سرزمین یهودیان در دو هزار سال پیش توسط رومی ها مورد تجاوز قرار گرفت و دستگاه مذهبی آنها که شامل دادگاه و مجلس یهودیها (Sanhedrin) بود نابود شد. از آن روز تا به این روز یهودیان موفق نشده اند دادگاه شرعی تشکیل بدهند، زیرا گویا برای تشکیل چنین دادگاهی نیاز به تعداد مشخصی (هفتاد و یک) خاخامهای دانش آموخته دارند، تا بتوانند در مورد جان انسانها تصمیم بگیرند.

***

مسیحیت

گفته میشود که عیسی مسیح سنگسار را منسوخ کرد و آنرا ممنوع ساخت، و به همین دلیل در مسیحیت سنگسار وجود ندارد، در انجیل اینگونه آمده است:
انجیل یوحنی کتاب 8 آیه 1 تا 11
عیسی به کوه زیتون بازگشت. ولی روز بعد صبح زود باز به خانه خدا رفت. مردم نیز دور او جمع شدند. عیسی نشست و مشغول تعلیم ایشان شد. در همین وقت، سران قوم و فریسیان زنی را که در حال زنا گرفته بودند، کشان کشان به مقابل جمعیت آوردند، و به عیسی گفتند (استاد، ما این زن را به هنگام عمل زنا گرفته ایم. او مطابق قانون موسی باید کشته شود. ولی نظر شما چیست؟)
آنان میخواستند عیسی چیزی بگوید تا او را به دام بیاندازند و محکوم کنند. ولی عیسی سر را پایین انداخت و با انگشت بر روی زمین چیزهایی مینوشت. سران قوم با اصرار میخواستند که او جواب دهد. پس عیسی سر خود را بلند کرد و به ایشان فرمود:
(بسیار خوب؛ آنقدر بر او سنگ بیاندازید تا بمیرد، ولی سنگ اول را کسی به او بزند که خود تابحال گناهی نکرده است.) سپس دوباره سر را پایین انداخت و به نوشتن بر روی زمین ادامه داد. سران قوم از پیر گرفته تا جوان یک یک بیرون رفتند تا اینکه در مقابل جمعیت فقط عیسی ماند و آن زن. آنگاه عیسی بار دیگر سر را بلند کرد و به زن گفت: (آنانی که تو را گرفته بودند کجا رفتند؟ حتی یک نفر هم نماند که تو را محکوم کند؟) زن گفت (نه آقا! عیسی فرمود: من نیز تو را محکوم نمیکنم. برو و دیگر گناه نکن).

***

اسلام

....

2009-05-20T23:44:00.000-07:00

به کجا چنین شتابان؟

معجزه

2009-04-06T22:25:00.002-07:00

هیوم مساله معجزه را در کتاب دهم پژوهش مورد بررسی قرار داده است. استدلال وی چنین است:
*
برای یک شخص عاقل، میزان اعتقاد به یک موضوع متناسب با شواهد و مستندات تایید کننده است. هرقدر شواهد بیشتر باشد احتمال درست بودن مطلب بیشتر است.
همینطور استناد به دیگران بر اساس میزان قابل اطمینان بودن شهادتشان سنجیده می شود.
*
او سپس به مساله معجزه بازگشته و یک تعریف ارائه می دهد:
*
معجزه تخطی از قانون طبیعت است.
اما یک قانون طبیعی نتیجه تعداد بسیار زیادی از مشاهدات است.
*
-بر گرفته از ...

حرامزاده انسان

2009-03-31T22:05:00.001-07:00

"حرامزاده انسان هرچه خواست کرد و بر گردن خدا انداخت"

س. ر.

نوروزجمشیدی فرخنده تان باد.

2009-03-27T01:31:00.004-07:00

<بیا زرتشت >
...
عجب فصلی که یاد از خویش می داد و ز بیدادم
وجودی، لب به لب از عطر همت های اجدادم
نفس هایش پر از گرما
به لفظی مهر بار و با نگاهی خسته از دوران
به من چندی سخن از زادگاه دور دستم گفت
سخن از مردم آزاده ی همت پرستم گفت

و آنگه رشته ی گفتار را بر پنجه ی لب های خشکم کرد
که تا از برگ های دفتر عمرم
"که با خون جگر بنوشته ام هر فصل و بابش را" شماره
سخن گویم

به او گفتم چو بر گردی، برو نزد نیاکانم
بگو با هر یکی ا فسانه ی این درد و ارمانم

درود از من به حافظ گوی و از روز پریشانم
بگو زلف سخن ژولیده شد، راهی نمی دانم
بگو بار دگر برگرد
نقاب از چهره ی اندیشه ها بگشا
که فطرت ها حجاب جهل پوشیدند ...
غفران بدخشانی

نوروز پارسی

2009-03-22T01:12:00.002-07:00

پارسیان!

نوروزتان فرخنده بادا!

پاسخ به "کامنت"

2009-03-13T04:15:00.003-07:00

آدرس بهشت

2009-03-12T03:22:00.001-07:00

قانون اساسی

2009-02-16T23:02:00.002-08:00

...

2009-02-13T09:03:00.001-08:00

درگاه

من مرده ام ولی ، شادم که صد چو او شادند و کامکار

می­ترسم این گونه که مردان می­شکیبند، وین­سان که دیوان می­شتابند تا باز گردی، دیر باشد می­ترسم ، ای خون سرخ معجزه، در بازوان ایل.

درون دلش عقده‌ای زهردار

باشد که جان لختی آرام گیرد

Mysterious Universe

چهار شنبه سوری

شعر خوانی خون بلبل ، شعر از هوشنگ ابتهاج

شرح حال تمام زنان نحیف گرفتاردر حوزه های این دین حنیف

اگر به خانه‌ام آمدی

برایم مداد بیاور مداد سیاه

می‌خواهم روی چهره‌ام خط بکشم

تا به جرم زیبایی در قفس نیفتم

یک ضربدر هم روی قلبم تا به هوس هم نیفتم!

یک مداد پاک کن بده برای محو لب‌ها

نمی‌خواهم کسی به هوای سرخیشان، سیاهم کند!

یک بیلچه، تا تمام غرایز زنانه را از ریشه درآورم

شخم بزنم وجودم را … بدون این‌ها راحت‌تر به بهشت می‌روم گویا!

یک تیغ بده، موهایم را از ته بتراشم، سرم هوایی بخورد

و بی‌واسطه روسری کمی بیاندیشم!

نخ و سوزن هم بده، برای زبانم

می‌خواهم … بدوزمش به سق

… اینگونه فریادم بی صداتر است!

قیچی یادت نرود،

می‌خواهم هر روز اندیشه‌ هایم را سانسور کنم!

پودر رختشویی هم لازم دارم

برای شستشوی مغزی!

مغزم را که شستم، پهن کنم روی بند

تا آرمان‌هایم را باد با خود ببرد به آنجایی که عرب نی انداخت.

می‌دانی که؟ باید واقع‌بین بود !

صداخفه ‌کن هم اگر گیر آوردی بگیر!

می‌خواهم وقتی به جرم عشق و انتخاب،

برچسب فاحشه می‌زنندم

بغضم را در گلو خفه کنم!

یک کپی از هویتم را هم می‌خواهم

برای وقتی که خواهران و برادران دینی به قصد ارشاد،

فحش و تحقیر تقدیمم می‌کنند،

به یاد بیاورم که کیستم!

ترا به خدا … اگر جایی دیدی حقی می‌فروختند

برایم بخر … تا در غذا بریزم

ترجیح می‌دهم خودم قبل از دیگران حقم را بخورم !

سر آخر اگر پولی برایت ماند

برایم یک پلاکارد بخر به شکل گردنبند،

بیاویزم به گردنم … و رویش با حروف درشت بنویسم:

من یک انسانم

من هنوز یک انسانم

من هر روز یک انسانم!

چرخ بازیگر از این بازیچه ها بسیار دارد

دست كه هست

فریدون مشیری

اندازه نگهدار که اندازه نکوست * هم در خور دشمن است و هم لایق دوست

از نامه یک دوست عزیز --------------------------

نوار پاره پاره

زادروز

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید کز کجا سر غمش در دهن عام افتاد

تو که شناسنامه ات در بیمارستان گرو درمان دندان های پدرت هستند

فوتبال آلمان مکتب زندگی

دو اندیشه ، یک مقطع:

مغزخر یا شیرخر، مساله این است

از طرف هر ایرانی 2.3 تا 7 میلیون دلار به شركت‌های گاز هند و پاكستان كمك بلاعوض می شود

یک سند تاریخی جوان

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند

- اینبار مترو مسکو

فردا همه در میهن دربند رهایید

نستوه مرد میهن دوست

صبورانه به انتظار نشسته

آخوند بد، آخوند خوب

Human vs Man

"فیل"

دروغ

حکم دروغ دادی و گفتی حقیقت است

123

موافقید؟

آرش کمانگیر

شاه رفت

...

برای این است که من مسیح را دوست دارم...

معجزه

حرامزاده انسان

نوروزجمشیدی فرخنده تان باد.

میترسم این گونه که مردان میشکیبند، وینسان که دیوان میشتابند تا باز گردی، دیر باشد میترسم ، ای خون سرخ معجزه، در بازوان ایل.